Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: organ administracji bądź organ) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji (Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.) mocą której nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5000 zł za niezastosowanie się do obowiązku poddania się kwarantannie w związku z przekroczeniem granicy państwowej. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 października 2020 r. Skargę na tę decyzję skarżący nadał w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2020 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 3 grudnia 2020 r. organ wniósł o odrzucenie skargi przez wzgląd na uchybienie terminu.
W piśmie zatytułowanym "Replika odpowiedź na skargę" wniesionym do Sądu w dniu 13 stycznia 2021 r. skarżący wskazał, że nie jest prawdą, aby skarga była złożona po terminie. Wskazano, że organ mimo swoich twierdzeń nie podał dat ani dowodów świadczących o opóźnieniu. Jednocześnie skarżący na wypadek uznania przez Sąd, że uchybiono terminowi, złożył wniosek o przywrócenie terminu i ponownie złożył skargę. Jako uzasadnienie dla przywrócenia terminu podano nieporadność skarżącego i brak znajomości przepisów.
W piśmie procesowym organu z dnia 9 lutego 2021 r. - stanowiącym odpowiedź do wyżej wskazanego pisma strony - podniesiono, że twierdzenie o nieporadności i nieznajomości przepisów nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazano, strona została przez organ odwoławczy pouczona w decyzji o terminie i sposobie wniesienia skargi. Podkreślono, że strona w sposób prawidłowy korzystała z przysługujących praw i środków procesowych, terminowo wnosząc w postępowaniu administracyjnym odwołanie od decyzji organu I instancji, a w postępowaniu w sprawie o wykroczenia – sprzeciw od wyroku nakazowego z dnia [...] r. W związku z powyższym organ podtrzymał wyrażony w odpowiedzi na skargę wniosek o odrzucenie skargi.
Postanowieniem z dnia 1 marca 2021 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu do powyższego orzeczenia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał braku swej winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, a wskazane przez nią przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Sąd podniósł, że skarżący został w zaskarżanej decyzji prawidłowo pouczony o wynikającym z przepisów p.p.s.a. terminie na wniesienie skargi. Nie jest więc możliwe za przyczynę przywrócenia terminu uznanie nieznajomości przepisów. O ich treści skarżący został bowiem wprost poinformowany w sposób niebudzący wątpliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 tekst jedn. ze zm.– dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 5 października 2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem 4 listopada 2020 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym dopiero 10 listopada 2020 r. tj. po upływie terminu do jej wniesienia.
Powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi.