Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 maja 2016 r. A Sp. z o.o. w M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania w podatku od towarów i usług.
Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Jednocześnie dodano, że nadesłane do akt sprawy pełnomocnictwo wolą strony zostało zawężone do występowania w sprawie odwołań przed Naczelnikiem US w M. Opisane wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 22 sierpnia 2016 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. nr 2016, poz. 718 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Podobnie z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (vide: art. 48 § 3 powołanej wyżej ustawy).
Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Termin zakreślony przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi minął z dniem 29 sierpnia 2016 r., przy czym Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.