Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 644/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w trybie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") uchylił w pkt 1 własne postanowienie z dnia 2 lutego 2015 r., natomiast w pkt 2 odrzucił wniosek "A" Sp. z o.o. w K. o wyłączenie sędziego NSA Anny Apollo oraz sędziego WSA Marzanny Sałudy.
Rozstrzygnięcie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej [...] r. z informacją, że od powyższego prawo wniesienia zażalenia nie przysługuje.
Tymczasem [...] r. pełnomocnik złożył wniosek o uzupełnienie w/w postanowienia poprzez zamieszczenie w nim orzeczenia o kosztach następującej treści "uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz nakazanie zwrotu z kasy Sądu kwoty 100,00 zł stanowiącej nienależnie uiszczony wpis od zażalenia". Wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 2 lutego 2015 r. zawierało bowiem wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał oznacza, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. Ponieważ uznanie zażalenia za "oczywiście uzasadnione" oznacza brak podstawy do uiszczenia opłaty od zażalenia - art. 220 § 1 p.p.s.a. nie ma wówczas zastosowania, a opłata pobrana wcześniej podlega uchyleniu i zwrotowi na podstawie art. 225 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r. o sygn. FZ 374/04, postanowienie NSA z 31 stycznia 2005 r., o sygn. FZ 505/04, postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., o sygn. II OSK 860/08, wszystkie w bazie CBOIS). Dlatego też należało zwrócić stronie różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi z urzędu na jej koszt.
W odniesieniu natomiast do żądania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego Sąd pragnie zauważyć, że w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., Sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania - art. 209 p.p.s.a. Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 395/12, dostępne w bazie CBOIS). Wobec powyższego należało odmówić uzupełnienia postanowienia z dnia 23 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 644/13 w tym zakresie.