Uzasadnienie
Pismem z 29 października 2020 r. A sp. j. w C. wniosła skargę na wskazane wyżej postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych regulują przepisy art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.). W myśl powołanych przepisów wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zadania Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej określa ustawa z 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (Dz.U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.) i wykonuje je między innymi Główny Inspektor Farmaceutyczny, jako centralny organ administracji rządowej, przy pomocy Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego.
Siedzibą Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego jest Warszawa i wobec tego należało uznać, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W związku z powyższym, na mocy art. 59 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia