Postanowienie WSA w Gliwicach z 23 października 2024 r., III SA/Gl 809/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 23 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi F. N. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie postępowania skargowo-wnioskowego postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik przewodniczący

Uzasadnienie

F.N. (dalej: strona skarżąca, skarżący) pismem z 20 sierpnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie postępowania skargowo-wnioskowego.

W uzasadnieniu wskazał, iż pozywa Urząd Miejski w W. i panie urzędniczki, które są odpowiedzialne za wywóz śmieci komunalnych i o zwrot podatku akcyzowego za olej napędowy. Wyjaśnił, że te panie które zajmują się sprawami komunalnymi i akcyzy za paliwo nie interesuje, że ci sami co są odpowiedzialni za wywóz to dają pod klapę kosza, a jak jest deszcz lub śnieg, to wykaz się rozmaka i się rozchodzi, bo było mokre. Te panie nic nie interesuje, bo jego obowiązkiem jest się dowiedzieć. Nie ma internetu, a do gminy jest 12 km. Uważa za głupstwo, że ma patrzeć, jak sąsiedzi wystawiają i wtedy ma wystawiać. Ma tylko obowiązek płacić. Dodatkowo wskazał, że nie dostał całości akcyzy za paliwo ani dopłaty, ponieważ źle zbierał faktury, a nie jest adwokatem ani księgowym. Do 2021 r. leczył się psychiatrycznie i psychologicznie oraz neurologicznie. Myślał, że się podniósł, ale Burmistrz Miasta i Gminy W. i jego administracja nie dają mu spokojnie żyć i rujnują mu życie.

W odpowiedzi na skargę z 25 września 2024 r. dotyczącej działania pracowników Urzędu Miejskiego w W. odpowiedzialnych za gospodarkę odpadami oraz zwrot podatku akcyzowego za olej napędowy organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dale p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z jego treści wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zatem sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w tym katalogu nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie należy zauważyć, że skarga, której przedmiotem są działania pracowników Urzędu Miejskiego w W. odpowiedzialnych za gospodarkę odpadami oraz zwrot podatku akcyzowego za olej napędowy, nie należy do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu analiza treści skargi wskazuje, że do powyższego postępowania mają zastosowanie przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.). Postępowanie takie stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego (tryb skargowo-wnioskowy, art. 221 i nast. k.p.a.), w ramach którego realizowane jest prawo składania petycji, skarg i wniosków m.in. do organów jednostek samorządu terytorialnego. Prawo to jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w art.

63. (Dz.U. z 1997 r., nr 78, poz. 483). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie może być w szczególności wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy (K. Wojciechowska, w: R. Hauser, M. Wierzbowski, KPA. Komentarz, 2021, s. 1475). Takie postępowanie cechuje brak stron, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć.

Zatem postępowanie nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności, a jedynie czynnością materialno-techniczna, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (por. np. postanowienia: WSA w Białymstoku z 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 562/22, WSA w Warszawie z 12 lipca 2022 r., sygn. akt VII SAB/Wa 41/22 oraz z 19 stycznia 2024 r., sygn. akt I SAB/Wa 297/23, WSA w Krakowie z 29 grudnia 2021, sygn. akt III SA/Kr 1755/21). Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i nie podlega kontroli legalności sprawowanej przez sądy, bowiem nie mieści się wśród aktów poddanych kognicji sądu administracyjnego określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a.

Natomiast pisma, które były kierowane przez skarżącego do Urzędu Miejskiego w W., nie mieszczą się w żadnej z ww. kategorii, gdyż jako korespondencja skargowa rozpatrywane są w powołanym powyżej trybie działu VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski".

Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem Sąd uznał skargę, jako niepodlegającą jurysdykcji sądów administracyjnych za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Z tego względu, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.