Uzasadnienie
Pismem z [...] P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] nr [...] odmawiającą skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za maj 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo skarżącemu 5 listopada 2020 r. Decyzja ta zawierała pouczenie o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi.
Ostatnim dniem do wniesienia skargi był 7 grudnia 2020 r., tymczasem skarga została nadana na poczcie (k.16) dopiero 8 grudnia 2020 r., na co wskazuje data z wydruku ZUS-EWO (pismo RDZ-ODW), która została nadesłana przez organ do tutejszego Sądu w wyniku wezwania. Na tej podstawie Sąd stwierdza, że skarga została wniesiona po terminie. Sąd zaznacza, że w skardze nie ma wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym