Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Ponieważ od powyższego nie wniesiono środka zaskarżenia, 16 stycznia 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie siedmiu dni, wpisu sądowego w kwocie 500,00 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to – jak wynika z akt sprawy – doręczono ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi 1 lutego 2018 r.
W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie 8 lutego 2018 r. (tj. w czwartek) skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi, mimo iż treść wezwania wskazywała na możliwość dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.