Uzasadnienie
W skardze Prezydent Miasta C. domagał się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]r. uchylającej decyzję organu I instancji, tj. Prezydenta Miasta C. z [...]r. nr [...] odmawiającą dokonania na wniosek p. K.M. zmian w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, iż wniosek p. M. domagającego się wpisania jako przedmiot działalności, z uwzględnieniem Polskiej Klasyfikacji Działalności, działalności opisanej na 9 stronach i obejmującej bardzo szeroki zakres, której to działalności, jak sam podał, nie wykonuje, a taki zapis ma go uchronić przed koniecznością wprowadzania w przyszłości zmian we wpisie i ponoszenia dodatkowych kosztów nie mógł być uwzględniony. Bowiem art. 7b ust. 2 pkt ustawy z 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.) nakazywał podanie we wniosku o wpis jedynie działalności faktycznie wykonywanej, a nie wykazywanie wszystkich możliwych rodzajów działalności.
Po drugie wnioskodawca podał, iż będzie prowadzić działalność "obwoźną". Tymczasem niektóre z podanych przez niego form działalności można wykonywać jedynie w określonych miejscach, lokalach, np. produkcję tłuszczów prowadzenie restauracji. Stąd też negatywna decyzja Prezydenta Miasta była prawidłowa i uzasadniona. Natomiast organ odwoławczy nie wyjaśnił dostatecznie sprawy, co wynika z ogólnikowego uzasadnienia decyzji. Stad też skarga organu I instancji jest zasadna.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalną, gdyż wniesiona przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto na w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto skargę może wnieść również inny podmiot, jeżeli ustawa przyznaje mu takie prawo.
W rozpoznawanej sprawie skargę do sądu wniósł Prezydent Miasta C. Wprawdzie jako skarżącego wskazał on Miasto C., a siebie jedynie jako reprezentanta skarżącego, to jednak z treści zarzutów skargi, jej uzasadnienia, a zwłaszcza z ostatniego zdania uzasadnienia wynika, że w istocie skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła nie Gmina C. reprezentowana przez swój organ, jakim jest Prezydent Miasta lecz Prezydent Miasta, występujący w sprawie administracyjnej jako organ orzekający w I instancji. W ostatnim zdaniu uzasadnienia wyraźnie stwierdzono, iż "organ I instancji nie znajduje podstaw prawnych ani merytorycznych do zmiany stanowiska zawartego w zaskarżonej decyzji i dlatego wnosi skargę".
Zatem skarga jest w istocie polemiką organu I instancji z decyzją organu odwoławczego, a nie stanowiskiem gminy. Nie wskazuje zresztą na jakikolwiek interes prawny gminy w zaskarżeniu decyzji organu odwoławczego.
Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy z 19 listopada 1999r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101, poz. 1178 ze zm.) ewidencję działalności gospodarczej prowadzi gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. Natomiast wpisów do ewidencji dokonuje, w myśl art. 7b ust. 1 cytowanej ustawy wójt burmistrz albo prezydent miasta, zwany organem ewidencyjnym. W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta C. rozpoznał wniosek p. M. o zmianę treści zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej działając w sprawie jako "organ ewidencyjny", o jakim mowa w przytoczonym przepisie.
Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on, ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego.
Nie jest również uprawnionym do wniesienia skargi organ gminy, który działając jako organ I instancji, działający na podstawie ustawowo przyznanej mu kompetencji, wydał w sprawie decyzję administracyjną załatwiającą indywidualną sprawę administracyjną z zakresu ewidencji działalności gospodarczej. Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.