Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. R. D., W. D., I. P. wnieśli skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...], [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] r. o odmowie wydania zaświadczenia R. D. dotyczącemu prowadzenia górniczej działalności gospodarczej w granicach przestrzennych nieruchomości przez niego wskazanych.
Postępowanie administracyjne toczyło się z udziałem wyłącznie R. D. jako Strony. Zarządzeniem z dnia [...] r. W. D. oraz I. P. zostały wezwane do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane wezwanie zostało uznane za doręczone I.P. w dniu [...] r. Natomiast W. D. w zakreślonym przez Sąd terminie przedłożyła pismo gdzie wskazała, iż jej interes prawny wynika z prawa własności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Doprecyzowaniem tego przepisu jest art. 32 P.p.s.a., który stanowi, że stronami w postępowaniu sądowo administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna się w momencie skutecznego wniesienia skargi przez uprawniony podmiot. Z tego względu struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Takie ukształtowanie struktury postępowania sądowoadministracyjnego zakreśla krąg podmiotów, którym przepisy procesowe przyznają prawo do wszczęcia postępowania przed sądem.
Nadto na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga wobec I.P. podlega odrzuceniu, albowiem w wyznaczonym przez sąd terminie nie zostały uzupełnione braki formalne tej skargi poprzez wskazanie interesu prawnego I.P. do złożenia niniejszej skargi.
Sąd stanął na stanowisku, iż skarga wobec W.D. podlega odrzuceniu gdyż nie wykazał ona swojego interesu prawnego.
Podkreślić trzeba, iż Stroną skarżącą, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a. jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1958/07, LEX nr 463905). W niniejszej sprawie postępowanie przed organami administracji toczyło się jedynie wobec R.D. i to jedynie R.D. ma zgodnie z zasadą skargowości legitymację do wniesienia skargi na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...], [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] r. o odmowie wydania zaświadczenia dotyczącego prowadzenia górniczej działalności gospodarczej w granicach przestrzennych nieruchomości wskazanych przez R.D.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd postanowił jak na wstępie na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a.