Uzasadnienie
Pismem z 22 sierpnia 2019 r. spółka z o.o. A z K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] r. nr [...] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Ponieważ skarga została opatrzona nieczytelnym podpisem i nie dołączono do niej dokumentu określającego umocowanie do działania osoby wnoszącej skargę, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III tut. Sądu z 10 września 2019 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania jej przez osobę podpisaną pod skargą (np. oryginał odpisu KRS aktualnego na dzień podpisania skargi lub oryginał pełnego odpisu KRS) ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przesyłka zawierająca wskazane wezwania pomimo dwukrotnego awizowania – w dniach 23 września 2019 r. i 1 października 2019 r. – nie została odebrana przez stronę skarżącą. Do tej pory brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać dokumentem swoje umocowanie przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zatem niezałączenie stosownego dokumentu do pisma stanowi jego brak formalny, uniemożliwiający nadanie pismu biegu.
W razie gdy pismo posiada braki formalne przewodniczący, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie. Natomiast gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuci ją na posiedzeniu niejawnym.
Jak wskazano powyżej, przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie została odebrana przez stronę skarżącą pomimo dwukrotnego awizowania w dniach: 23 września i 1 października 2019 r. W takim wypadku zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. przesyłkę uważa się za doręczoną w 14 dniu od daty pierwszego awizowania, tj. w dniu 7 października 2019 r. Tym samym siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 października 2019 r.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.