Uzasadnienie
Skargą z dnia 11 marca 2013 r. skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. o nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2013 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 141 złotych. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie osób, do reprezentowania strony skarżącej przy udzielaniu pełnomocnictwa (np. aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa oryginał odpisu KRS). Wraz z wezwaniem strona skarżąca została ponadto pouczona, iż nieuzupełnienie powyższych braków skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru wezwanie zostało doręczone dnia 24 kwietnia 2013 r.
W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku oraz do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu 2 maja 2013 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi a także nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Podobnie z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (vide: art. 48 § 3 powołanej wyżej ustawy).
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Nie ulega także wątpliwości, że brak dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W związku z powyższym, że strona skarżąca została dnia 24 kwietnia 2013 r. wezwana do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tych czynności nie uiściła wymaganego wpisu ani nie uzupełniła braku formalnego skargi, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 art. oraz 220 § 3 p.p.s.a.