Uzasadnienie
Pełnomocnik "A" SA w R. w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z [...] r. nr [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania od decyzji utrzymującej w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą u L. J. chorobę zawodową – [...] – wymienioną w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz.1115). W uzasadnieniu podkreślono, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa, a to art. 7, art.. 8 i art. 145 § 1 kpa, gdyż w badaniu lekarskim przeprowadzonym przez biegłego w dniu [...] r. (po wydaniu decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej) nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego, czego organ odwoławczy nie uznał jako nowego dowodu w sprawie uzasadniającego wznowienie postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, gdyż biegły sądowy nie jest orzecznikiem uprawnionym do wydawania orzeczenia lekarskiego w sprawie chorób zawodowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej.
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.). Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga, że została wniesiona przez osobę uprawnioną w terminie zakreślonym ustawą i należycie opłacona. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie art. 57 § 1- § 4 p.p.s.a.
Art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy wskazanej wyżej stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. W punkcie drugim wskazuje przesłankę uchybienia terminowi do jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt skarżąca otrzymała decyzję organu odwoławczego w dniu [...] r. Fakt ten potwierdziła osoba uprawniona do odbioru korespondencji. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] r.(środa). Jak wynika z daty stempla pocztowego skarga została nadana w dniu [...] r., a tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.)
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1ustawy p.p.s.a skarga podlegała odrzuceniu.