Uzasadnienie
W dniu [...] działająca w imieniu skarżącej pełnomocnik G.K. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania Z.B. na pobyt stały w lokalu przy ulicy [...] w S. Postanowieniem z 20 września 2004 r. sygn. akt III SA/Gl 586/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270, dalej p.p.s.a.), gdyż pełnomocnik strony będąc prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi w postaci nadesłania stosownego pełnomocnictwa nie zastosował się do powyższego wezwania.
Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika S.K. skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem z 30 czerwca 2005 r. sygn. akt II OSK 102/05 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargę kasacyjną uznał za niezasadną i podlegającą oddaleniu. Podkreślił, iż sąd orzekający prawidłowo, wobec braku uzupełnienia pełnomocnictwa skargę oddalił.
W dniu [...] G.K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy. Do wniosku załączyła opatrzone tą samą datą oświadczenie S.K., że aktualnie osobiście będzie występować we własnym imieniu i prosi o przywrócenie terminu do rozpatrzenia sprawy. Z treści wniosku wynikało, że G.K. reprezentowała córkę, gdyż jako nauczyciel języka angielskiego miała ona wakacje i była nieobecna w mieście. Z tej przyczyny nie mogła też udzielić jej stosownego pełnomocnictwa. Na koniec wyjaśniła, że przedmiotowy wniosek złożyła ze względu na oddalenie skargi kasacyjnej.
Pismem z [...] S.K. została wezwana do – usunięcia w terminie 7 dni braków złożonego wniosku przez nadesłanie [...] jego odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem, pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej [...] (dowód doręczenia w aktach sprawy) i pozostało bez wykonania. W dniu [...] wpłynęło natomiast pismo G.K. która informuje, że nie posiada kopii żądanej skargi i prosi o sporządzenie jej kserokopii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd wniosek S.K. o przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy uznał za skargę o wznowienie postępowania sądowego. Bezspornym bowiem jest fakt oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej przez jej pełnomocnika od orzeczenia sądu I instancji wydanego w przedmiotowej sprawie. Tym samym wyrok tego sądu posiada przymiot prawomocności, a jedyną możliwością jego wzruszenia jest wniesienie skargi o wznowienie postępowania.
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dziale VII. Wznowienie postępowania określa między innymi kto, kiedy i dlaczego może żądać wznowienia postępowania oraz określa co powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania aby mogła zostać rozpatrzona przez sąd. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 80 § 1) oraz czy dotyczy prawomocnego orzeczenia (art. 270). Stosownie do zapisu art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji... Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. (skarga kasacyjna musi być sporządzona przez radcę prawnego lub adwokata).
Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 2), a także gdy orzeczenie zostało wydane na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, uzyskane za pomocą przestępstwa czy w razie późniejszego wykrycia nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 1, § 2, § 3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie w przypadku, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274).
Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia obu instancji, właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania z innych przyczyn właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art. 275). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy, licząc od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możliwości działania lub braku należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona.
Mając na względzie powołane wyżej zapisy ustawowe skarga o wznowienie postępowania musi spełniać wymogi formalne skargi określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. i czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie załączyła do skargi stosownej liczby jej uwierzytelnionych odpisów. Nie uczyniła tego również na wezwania sądu w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] ([...]). Tym samym skarga nie spełniała ustawowych, wskazanych wyżej wymogów. Nie było też potrzeby dalszego badania skargi w rozumieniu art. 280 § 1 powyższej ustawy.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w związku z art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.
SW