Uzasadnienie
W dniu [...] 2005 r. R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (adresowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach) o ponowne rozpatrzenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej Samorządowego C. z [...] r. nr [...].
Pismem z [...] 2005 r. skarżący został poinformowany, że jego skarga została uznana za wniosek o wznowienie postępowania sadowego, gdyż postanowieniem z dnia 12 listopada 2003 r. sygn. akt I S.A/Ka 2420/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach odrzucił wniesiona przez niego [...] r. skargę na ostateczna decyzja Dyrektora Izby Celnej w C. z [...] r. Postanowienie to jest prawomocne. Jednocześnie, stosownie do zapisu art. 271-273 oraz art. 277 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) skarżący został wezwany do określenia podstawy wznowienia postępowania i do uprawdopodobnienia zachowania nakazanego powyższą ustawą terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku.
Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] 2005 r.
W dniu [...] 2005 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo R. P. stanowiące odpowiedź na skierowane do niego wezwanie o uzupełnienie braków skargi. Pismo to jednak zawiera oświadczenie skarżącego o poczuciu krzywdy i bezradności w dochodzeniu swoich racji w sporze z organami celnymi i wniosek o ponowne przejrzenie i przeanalizowanie przez sąd dokumentów zgromadzonych w jego sprawie. Pomimo jednoznacznie sprecyzowanego wezwania do usunięcia braków skargi, nie zawiera określenia podstawy wznowienia postępowania, ani też uprawdopodobnienia zachowania terminu do złożenia wniosku (skargi) o wznowienie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy zauważyć że z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego.
Stosownie do art.103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. Nr 153, poz. 1270,dalej p.p.s.a.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie wyżej wskazanej ustawy. Na podstawie §1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Powołana wyżej ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dziale VII. Wznowienie postępowania określa między innymi kto, kiedy i dlaczego może żądać wznowienia postępowania oraz określa co powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania aby mogła zostać rozpatrzona przez sąd. Określa, że sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia oraz czy dotyczy prawomocnego orzeczenia, a w razie braku jednego z tych wymagań wniosek o wznowienie postępowania skargę odrzuca.
Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Można także żądać wznowienia postępowania:
- - w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenia (art. 272 § 2),
- - gdy orzeczenie zostało wydane na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, uzyskane za pomocą przestępstwa czy w razie późniejszego wykrycia nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu,
- - w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art.273 § 1, § 2, § 3 p.p.s.a.)).
Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie w przypadku, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów(art.274).
Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia obu instancji, właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania z innych przyczyn właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art.275). Do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Skargę wnosi się w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art.277 p.p.s.a.).
Mając na względzie powołane wyżej zapisy ustawowe należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżący nie wskazał żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Nie uczynił tego również na wezwanie Sądu w trybie art.280 § 2 p.p.s.a.
Skarga o wznowienie postępowania, stosownie do zapisu art.279 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Art.58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Reasumując powyższe, w niniejszej sprawie, wobec braku określenia w skardze ustawowych przesłanek wznowienia oraz nie uzupełnienia wskazanych braków w zakreślonym terminie, należało na zasadzie art. 280 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucić.