Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 grudnia 2017 r. "A" Sp. z o.o. w K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...] r. nr [...].
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z [...] r. skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę (np. aktualny na dzień podpisania skargi oryginał odpisu z KRS-u lub oryginał pełnego odpisu z KRS-u) ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 2 p.p.s.a. oraz do nadesłania jednego egzemplarza skargi celem doręczenia jej uczestnikowi postępowania.
Ponadto Spółka została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczone przesyłką z 29 stycznia 2018 r. zostało skutecznie doręczone16 lutego 2018 r. i do chwili obecnej nie został uiszczony wpis od skargi, a także nie zostały uzupełnione braki formalne skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sformalizowanym i płatnym. Stąd dbałość ustawodawcy zarówno w zakresie szczegółowego określenia elementów pism procesowych, jak i terminowości ich składania, trybu ich opłacenia oraz określenia następstw niedochowania powyższych wymogów.
Pod ogólnym pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, w tym wymogi dotyczące skargi rozumianej jako pismo procesowe.
Stosownie do art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z KRS.
Nieprzedstawienie takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni.
Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie przedłożyła odpisu z KRS w zakreślonym zarządzeniem 7 dniowym terminie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone 16 lutego 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego upłynął z dniem 23 lutego 2018 r.
Natomiast stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Mając na uwadze fakt, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a wpis od skargi nie został uiszczony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.