Uzasadnienie
1 U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją z dnia 6 października 2022 r. nr NS-HP.2332.2.39.2022 w przedmiocie choroby zawodowej Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 22 sierpnia 2022 r. nr [...], odmawiającą A.W. (dalej: skarżąca) stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy – przewlekłego zapalenia nadkłycia kości ramiennej wym. W poz. 19/5 wykazu chorób zawodowych.
W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz art. 235¹ kodeksu pracy (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1510 ze zm.), dalej powoływana jako kp., oraz § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. 2022 poz. 1836, dalej: rozporządzenie).
W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił następujący stan faktyczny.
Decyzją z dnia 22 sierpnia 2022 r. nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w L. nie stwierdził u skarżącej, choroby zawodowej przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy – przewlekłego zapalenia nadkłycia kości ramiennej wym. w poz. 19/5 wykazu chorób zawodowych. Podstawą do wydania decyzji było orzeczenie lekarskie z 4 stycznia 2022 r. o braku podstaw rozpoznaniu choroby zawodowej, wystawione przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w K., Poradnię Chorób Zawodowych w S. oraz orzeczenie lekarskie z 5 lipca 2022 r,. wystawione przez Instytut Medycyny Pracy im. [...] w L. W związku z powyższym Skarżąca w dniu 14 listopada 2022 r. złożyła za pośrednictwem organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z 6 października 2022 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji W skardze do tut. Sądu skarżąca, zarzuciła naruszenie art.7,8,9,77,80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w szczególności nieprzesłuchanie świadków na okoliczność warunków pracy skarżącej.
Podniosła też naruszenie art. 235¹ kodeksu pracy poprzez odmowę stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej.
Organ wniósł o odrzucenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy ostateczną decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach ZUS doręczono skarżącej 10 października 2022 r., co oznacza, że ustawowy termin upłynął 9 listopada 2022 r. i nie został dotrzymany, albowiem złożenie skargi nastąpiło 14 listopada 2022 r. (vide: data stempla), czyli już po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi doręczono skarżącej w dniu 10 października 2022 r. (dowód: potwierdzenie odbioru - akta administracyjne). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 9 listopada 2022 r.
Wobec powyższego złożoną skargę należało odrzucić, albowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy wniesiona została po terminie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, albowiem czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (tak art. 85 ustawy p.p.s.a.). Dlatego też orzeczono jak w sentencji.