Uzasadnienie
Pismem z 18 czerwca 2021 r. A sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w C. (dalej jako strona, skarżąca) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej jako organ) z [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2013 r.
Zarządzeniem z 27 lipca 2021 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (np. aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa oryginał odpisu z KRS lub oryginał pełnego odpisu z KRS), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem. W terminie wyznaczonym, który upłynął 1 października 2021 r., strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi jedynie w części, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Następnie pismem datowanym na 8 listopada 2021 r., strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 11 stycznia 2022 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku skargi. Od postanowienia nie wniesiono środka zaskarżenia a zatem jest już prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej zwana "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowym natomiast wymogiem skuteczności pism procesowych jest ich podpisanie stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
W świetle art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy.
Zgodnie natomiast z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W utrwalonym już orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zgodnie z treścią art. 28 § 1 w związku z art. 29 ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w tym postępowaniu. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności procesowej (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2018 r.).
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W przedmiotowej sprawie, w terminie wyznaczonym, który upłynął 1 października 2021 r., strona skarżąca uzupełniła braki formalne skargi jedynie w części, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z kolei Sąd, po rozpoznaniu wniosku skarżącej co do przywrócenia terminu do uzupełnienia pozostałych braków skargi, postanowieniem z 11 stycznia 2022 r. tut. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku skargi. Postanowienie nie zostało zaskarżone, jest więc już prawomocne.
Ponieważ w wyznaczonym terminie skarżący uzupełnił braki formalne jedynie w części, dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.