Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2009 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił podjąć zawieszone postępowanie sądowe w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług
W sentencji (w części zwanej komparycją) tego postanowienia Sąd popełnił błąd pisarski polegający na błędnym zapisie nazwy skarżącego – jest "B" Sp. z o.o. w C.", a winno być "A" Sp. z o.o. w C.".
Stosownie do regulacji zawartej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd.1 p.p.s.a.). Jednocześnie, stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Nie ulega wątpliwości, że wskazanie w sentencji tegoż postanowienia niepoprawnej nazwy skarżącego – "B" Sp. z o.o. w C.", zamiast – "A" Sp. z o.o. w C." było oczywistym błędem pisarskim, czyli omyłką polegającą na przekręceniu części nazwy skarżącego, którą w oparciu o art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. należało sprostować z urzędu.