Uzasadnienie
Skargą z 14 sierpnia 2018r. Prokurator Okręgowy w G. wniósł o:
- wznowienie postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie ze skargi,,A’’ Spółka z o.o. w likwidacji od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z [...] r., nr [...], sygn. akt III SA/Gl 364/16, zakończonego prawomocnym wyrokiem z 20 grudnia 2016 r. albowiem skarżąca Spółka nie miała zdolności sądowej;
- uchylenie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 grudnia 2016 r., III SA/Gl 364/16, i odrzucenie skargi;
- dopuszczenie dowodów z: 1/ odpisu (pełnego i aktualnego) z rejestru przedsiębiorców dot. Spółki z o.o.,,A’’ na okoliczność utraty bytu prawnego przez Spółkę;
2/ kopii internetowego wydruku postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2018 r., I FZ 21/18, na okoliczność daty (3 sierpnia 2018 r.) zapoznania się przez Prokuratora z jego zapadnięciem i treścią.
W uzasadnieniu skargi Prokurator Okręgowy stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z 20 grudnia 2016 r. w sprawie sygn. III SA/Gl 364/16 oddalił skargę wniesioną 1 kwietnia 2016 r. przez,,A’’ Spółka z o.o. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z [...] r. nr [...].
Orzeczenie to zaskarżone zostało skargą kasacyjną przez likwidatora wskazanej Spółki M. M., który uzasadniał ją własnym interesem prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 5 czerwca 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną uznając, że likwidator wykreślonej z KRS Spółki nie może zostać uznany za jej następcę prawnego.
Skarżący kasacyjnie, działający przez pełnomocnika w osobie adwokata, postanowienie to zaskarżył zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 9 kwietnia 2018 r., sygn. I FZ 21/18. Sąd drugiej instancji wskazał, że skargę kasacyjną wniósł podmiot, który nie jest skarżącym w sprawie, jego następcą prawnym, ani też nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu wyroku pierwszoinstancyjnego. Orzeczenie sądu drugiej instancji spowodowało uprawomocnienie się wyroku z 20 grudnia 2016 r.
Prokurator ustalił, że skarżąca Spółka po przeprowadzeniu likwidacji została prawomocnym postanowieniem z [...] r. wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego. Orzeczenie to uprawomocniło się [...] r. Prawomocne wykreślenie Spółki z Rejestru skutkuje utratą jej bytu prawnego, a więc także zdolności sądowej, co sprawia, że nie może ona być stroną postępowania i w stosunku do niej nie mogą się toczyć z braku następcy prawnego postępowania sądowe. Treść Rejestru Sądowego dowodzi, że w chwili orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach 20 grudnia 2016 r. skarżąca osoba prawna pozbawiona była bytu prawnego, a powstały po stronie skarżącej brak w postaci utraty zdolności sądowej nie został dotychczas uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.). Brak zdolności sądowej strony skutkuje nieważnością postępowania, o czym stanowi art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Prokurator odwołał się do treści art. 270 p.p.s.a., z którego wynika, że w wypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jedną z podstaw wznowienia postępowania określa art. 271 pkt 2 p.p.s.a., który stanowi, że można żądać wznowienia z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej.
Nadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej.
W tych okolicznościach, zdaniem Prokuratora zachodzą przesłanki do wznowienia wskazanego na wstępie postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z przyczyny nieważności postępowania na podstawie z art. 270 p.p.s.a. w zw. z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. oraz uchylenia tego orzeczenia i odrzucenia skargi.
Następnie Prokurator wykazał zachowanie przez niego trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi o wznowienie, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a.
Podniósł, że Prokurator Okręgowy w G. nie uczestniczył w postępowaniu ze skargi,,A" Spółka z o.o. w likwidacji w jakimkolwiek bądź charakterze (zarówno w postępowaniu pierwszoistancyjnym jak i postępowaniu zażaleniowym wywołanym zażaleniem na postanowienie o odrzucenie skargi kasacyjnej). Zatem o rozpoczęciu biegu wskazanego terminu do złożenia skargi o wznowienie w stosunku do Prokuratora Okręgowego w G. należy mówić od dnia, w którym dowiedział się o zapadnięciu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 kwietnia 2018 r., sygn. I FZ 21/18, w przedmiocie oddalenia zażalenia, które spowodowało uprawomocnienie się wyroku z 20 grudnia 2016 r., a więc otworzyło drogę do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Nastąpiło to [...] r., kiedy to Prokurator powziął wiadomość o zapadnięciu postanowienia i jego treści na podstawie zawartości portalu orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl., wobec czego dopiero w tym dniu mógł ocenić możliwy wpływ utraty zdolności sądowej strony postępowania na wynik zakończonej sprawy, a więc wnosząc niniejszą skargę 14 sierpnia 2018r. dochował trzymiesięcznego terminu.
Następnie podniósł, że również termin pięcioletni, stojący na przeszkodzie wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. dotychczas nie upłynął.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, któremu doręczono odpis skargi nie udzielił na nią odpowiedzi.
Obecny na rozprawie w dniu 31 stycznia 2019 r., Prokurator Prokuratury Okręgowej w G., podtrzymując zarzuty i wnioski skargi oświadczył, że w miejsce odrzucenia skargi wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, co następuje:
Zgodnie z art. 8 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej powoływana jako p.p.s.a., Prokurator oraz Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wziąć udział w każdym toczącym się postępowaniu, a także wnieść skargę, skargę kasacyjną, zażalenie oraz skargę o wznowienie postępowania, jeżeli według ich oceny wymagają tego ochrona praworządności lub praw człowieka i obywatela. W takim przypadku przysługują im prawa strony.
Z powyższego wynika, że Prokurator Okręgowy jest podmiotem legitymowanym do wystąpienia z przedmiotową skargą i że przysługują mu w zainicjowanym nią postępowaniu prawa strony.
Po myśli art. 277 pp.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
Biorąc pod uwagę fakt, że Prokurator nie brał udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym wyrokiem z 20 grudnia 2016r., trzymiesięczny termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem powzięcia przez niego wiadomości o wydaniu wyroku w warunkach nieważności, tj. od dnia opublikowania postanowienia NSA z 9 kwietnia 2018r. w sprawie o sygn. I FZ 21/18, którym Sąd ten oddalił zażalenie byłego likwidatora Spółki na postanowienie WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2017r. odrzucające wywiedzioną przez niego skargę kasacyjną (prawidłowo sporządzona przez adwokata).
Uwzględniając fakt, że skarga została złożona w biurze podawczym Sądu 14 sierpnia 2018r., termin ten oczywiście został zachowany, bowiem w dniu jej złożenia nie upłynął jeszcze termin trzymiesięczny nawet od wydania postanowienia NSA.
Jako podstawę wznowienia Prokurator podniósł okoliczność, że strona utraciła byt prawny czyli zdolność sądową w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a mimo to, Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał wyrok rozstrzygający sprawę co do istoty. Powołał zatem przesłankę wznowienia przewidzianą w art. 271 pkt 2 p.p.s.a.
Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona skutecznie, a wznowienie postępowania jest dopuszczalne.
Przystępując zatem do jej merytorycznego rozpoznania zauważyć należy, że stosownie do art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana (...).
W myśl art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa).
Stosownie do art. 272 K.s.h. rozwiązanie Spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia Spółki z rejestru.
Ze stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że:
- postępowanie sadowoadministracyjne w sprawie III SA/Gl 364/16 zostało zainicjowane 1 kwietnia 2016r. skargą,,A’’ Sp. z o.o. z 29 marca 2016 r.,
- Spółka została wykreślona z rejestru postanowieniem z [...]r., które uprawomocniło się [...]r.,
- wyrok WSA w Gliwicach w sprawie III SA/Gl 364/16 został wydany 20 grudnia 2016r.
Przenosząc cytowane regulacje prawne na stan faktyczny sprawy zauważyć należy, że skarga z 29 marca 2016r. została wniesiona 1 kwietnia 2016r. czyli w dacie, gdy Spółka istniała, zatem wobec faktu, że nie była wówczas dotknięta brakami została wniesiona skutecznie.
Z dniem uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego K. Wydziału [...] czyli [...]r. nastąpiła utrata bytu prawnego Spółki, a co za tym idzie jej zdolności sądowej.
WSA w Gliwicach rozpoznający skargę Spółki nie został poinformowany przez działającego w sprawie adwokata o tym fakcie i 20 grudnia 2016r. wydał wyrok, którym oddalił skargę Spółki, mimo, że nie miała ona już zdolności sądowej, a zatem w warunkach nieważności.
Wobec stwierdzenia tej okoliczności, skarga Prokuratora o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 364/16 i uchylenie wyroku z 20 grudnia 2016r. wydanego w spawie III SA/Gl 364/16 była zasadna.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że stan taki nastąpił już w toku postępowania sądowoadministracyjnego, po jego skutecznym wszczęciu, a taki właśnie stan faktyczny istnieje w niniejszej sprawie, co czyni uzasadnionym umorzenie postępowania w sprawie o sygn. III SA/Gl 364/16.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.