Uzasadnienie
Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta R. z [...]r. nr [...] stwierdzającą z urzędu wygaśnięcie decyzji z [...]r. nr [...] zezwalającej Z. P. na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych i umorzyło postępowanie pierwszej instancji, powołując się przy tym na art. 138 § 1 pkt. 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1041 ze zm.). W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Prezydent Miasta R. powołując się na art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 175, poz. 1458) stwierdził wygaśnięcie decyzji zezwalającej z tego powodu, że Z.P. nie wystąpił o zmianę posiadanego zezwolenia w terminie ustawowym, który rozpoczął swój bieg dnia [...]r., kiedy to do publicznej wiadomości podano wymagania, jakie musi spełnić przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie. Końcem terminu był [...]r., a ponieważ Z.P. nie wystąpił z wnioskiem w terminie ustawowym, stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia. Po rozpoznaniu odwołania SKO przedstawiło następującą argumentację prawną: Ustawa zmieniająca z 29 lipca 2005 r. wprowadziła szereg zmian do ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, szczególne znaczenie ma tutaj jej art. 10, który przewiduje stwierdzenie wygaśnięcia dotychczasowego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Jak ustalono w tej sprawie, Z.P. posiadał zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, co oznacza, że nie ciążył na nim obowiązek wystąpienia z wnioskiem w trybie art. 10 ust. 3 omawianej ustawy tj. z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Skoro zatem brak było podstaw prawnych do prowadzenia z udziałem Z.P. postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy przejściowe, to tym samym zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania z art. 105 § 1 kpa uzasadniająca umorzenie postępowania- stwierdził na końcu organ odwoławczy.
Skargę na to rozstrzygnięcie sporządził Prokurator Rejonowy w R. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania SKO w K. z powodu naruszenia art. 10 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 175, poz. 1458) poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że przepis art. 10 ust. 3 odnosi się wyłącznie do przedsiębiorców posiadających zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości podczas, gdy przepis ten odnosi się zarówno do przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, jak i do przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości. Prokurator Rejonowy w R. w uzasadnieniu wyjaśnił, że organ odwoławczy zaprezentował sprzeczne z ustawą stanowisko, iż Z.P. nie miał obowiązku wystąpienia z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia. Regulacja zawarta w art. 10 ust. 3 omawianej ustawy jest w swym brzmieniu jednoznaczna i wynika z niej, że określony tam obowiązek ciążył na przedsiębiorcach prowadzących działalność w obu wskazanych zakresach. Na końcu, Prokurator Rejonowy w R. wyjaśnił, że Prezydent Miasta R. decyzją z [...] r. nr [...] udzielił Z.P. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, co spowodowało funkcjonowanie w obiegu prawnym dwóch różnych decyzji w tym samym przedmiocie, a jest to stan niezgodnym z prawem.
W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zasadniczym zagadnieniem w tej sprawie jest prawidłowe odczytanie norm prawnych zawartych w art. 10 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 175, poz. 1458) tj. przepisów o brzmieniu:
Art. 10.
- W terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy rada gminy uchwali regulamin, o którym mowa w art. 2 pkt 3.
- W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wójt, burmistrz lub prezydent miasta określi i poda do publicznej wiadomości wymagania, o których mowa w art. 2 pkt 7 lit. b, c i f.
- W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości wymagań, o których mowa w art. 2 pkt 7 lit. b, c i f, przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych są obowiązani dostosować swoją działalność do zmian wprowadzonych ustawą, o której mowa w art. 2, oraz wystąpić z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia na prowadzenie działalności na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.
- Jeżeli przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych nie wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, wójt, burmistrz, prezydent miasta stwierdzi z urzędu, bez odszkodowania, wygaśnięcie dotychczasowej decyzji. (...).
W ust. 1 i 2 artykułu 10 ustawodawca określił zatem obowiązki oraz terminy ich wykonania przez organy samorządu gminnego, natomiast w ust. 3 nałożył skonkretyzowany obowiązki na przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie określonym w art. 7 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.). Ta regulacja prawna oznacza, że w pierwszej części przepisu obowiązek dostosowania swojej działalności do zmian wprowadzonych ustawą nałożono na przedsiębiorców: - prowadzących działalność w obu zakresach;
- prowadzących działalność tylko w zakresie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach;
- prowadzących działalność tylko w zakresie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
Natomiast w końcowej części omawianego przepisu (po słowie oraz), literalnie nałożono obowiązek równoczesnego wystąpienia z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie określonym w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
Z całą pewnością, ustawodawca naruszył tutaj zasady techniki legislacyjnej, ponieważ powinien był zakończyć brzmienie końcowej części tego przepisu po słowie zezwolenia.
Literalne odczytanie omawianego przepisu prowadzi zatem do wniosków zaprezentowanych przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę.
Jednak istotne znaczenie dla całej regulacji prawnej zawartej w art. 10 ustawy ma tutaj niesporne brzmienie jej art. 10 ust. 4, z którego wynika, że omawiany w ust. 3 art. 10 obowiązek wystąpienia z wnioskiem nałożono na przedsiębiorców prowadzących działalność w obu zakresach, pod groźbą sankcji administracyjnej wygaśnięcia zezwolenia dotychczasowego.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).
Skarga zasługuje na uwzględnienie z powodów podniesionych przez Prokuratora Rejonowego w R., przy czym nie można podzielić zaprezentowanego przez ten organ stanowiska, że organ odwoławczy wadliwie przyjął, iż końcowa część przepisu art. 10 ust. 3 omawianej ustawy odnosi się wyłącznie do przedsiębiorców posiadających zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Jak to już podniesiono, końcowa część omawianego przepisu (po słowie oraz) rzeczywiście nakłada obowiązek równoczesnego wystąpienia z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia na prowadzenie działalności tylko w zakresie określonym w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach pomijając zakres działalności z art. 7 ust. 2 tej ustawy. SKO w K. prawidłowo zatem odczytało treść wadliwej, końcowej części przepisu art. 10 ust. 3 ustawy zmieniającej pomijając jednak przy tak dokonanej wykładni prawa jednoznaczne brzmienie art. 10 ust. 4 ustawy zmieniającej.
Reasumując:
Zgodnie z art. 10 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 175, poz. 1458), obowiązanym do wystąpienia z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia w terminie 6 miesięcy wynikającym z art. 10 ust. 2 tej ustawy - pod rygorem stwierdzenia wygaśnięcia dotychczasowej decyzji - był również przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych tj. prowadzący działalność określoną w art. 7 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.).
Ponieważ w tej sprawie doszło do naruszenia prawa – art. 10 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 175, poz. 1458) poprzez uznanie, że przedsiębiorca Z.P. prowadzący działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych był jedynie zobowiązany do dostosowania swojej działalności do zmian wprowadzonych ustawą z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.) natomiast nie był obowiązany do wystąpienia z wnioskiem o zmianę posiadanego zezwolenia, ponadto naruszono art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1041 ze zm.) poprzez uznanie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe - Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję.