Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r., nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, stosownie do § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 2 lutego 2016 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 9 lutego 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 10 lutego 2016 r. (zatem już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Obok przytoczonych ww. artykule przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy p.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także, stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zauważyć należy, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12 dostępny w CBOiS – www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, co wywiedziono wyżej, termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 9 lutego 2016 r. natomiast skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 10 lutego 2016 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), a zatem już po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W takim stanie rzeczy złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Złożenie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi bezskuteczne. Wniosek taki nie może bowiem przerwać biegu terminu, który już upłynął (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r. II FSK 1003/10 dostępny w CBOiS – www. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.