Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2004 r. Sygn. akt 3/II SA/Ka 2047/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. G. i K. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 16 maja 2003 r. Sygn. akt II SA/Ka 2557/01 oddalającym wniesioną przez nich skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Powyższe doręczono w dniu 4 sierpnia 2004 r. do rąk pełnomocnika wraz ze stosownym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Dnia 3 września 2004 r. (data stempla pocztowego) w imieniu stron skarżących pełnomocnik H. G. złożyła ponowny wniosek o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 16 maja 2003 r. Sygn. akt II SA/Ka 2557/01 i rozpoznanie go przez Sąd w pełnym składzie sędziowskim.
W uzasadnieniu powyższego wskazała, że jej poprzedni wniosek z dnia [...] r. nie został właściwie rozpatrzony, albowiem postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o wymeldowanie prowadził tylko jeden sędzia zamiast trzech, co jest w jej ocenie niedopuszczalne i niezgodne z przepisami obowiązującego prawa.
Domaganie się zatem w chwili obecnej ponownego rozpatrzenia jej wniosku o wznowienie postępowania sądowego w pełnym składzie sędziowskim uznała za w pełni uzasadnione.
Nawiązując do wydanego uprzednio w dniu 19 lipca 2004 r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżących stwierdziła, że podnoszone w nim okoliczności jakoby jej dzieci nie posiadały wyroku sądowego uzyskanego za mocą przestępstwa – albowiem Prokuratura Rejonowa w R. nie znalazła podstaw do podjęcia działań zmierzających do wzruszenia zawartej bez ich zgody i wiedzy umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego, z którego zostały wymeldowane – nie są do końca sprawdzone, albowiem do Prokuratury występowała razem ze sowimi dzieci i w związku z jej pismem z dnia [...] r. sprawa ta znalazła się w Ministerstwie Sprawiedliwości w Warszawie, gdzie zarejestrowana jest w Wydziale Skarg i Wniosków pod sygn. akt [...].
Jednocześnie zarzuciła, iż przy rozpatrywaniu sprawy pominięto także fakt, iż w przedziale lokalu mieszkalnego Nr [...] z dnia [...] r. nie została ujęta jako osoba mająca prawo tam zamieszkiwać, co stanowi w jej ocenie pierwsze przestępstwo administracyjne, którego dopuścił się jej mąż i które dało początek następnemu, tj. sprzedaży mieszkania, bez ich zgody i wiedzy oraz bez rozliczenia się z uzyskanych z tego tytułu pieniędzy.
Końcowo powołując się na wyrok NSA z dnia 5 listopada 1996 r. sygn. akt SA/Ka 1207/95 pełnomocnik skarżących podniosła, że ponieważ ona jako matka skarżących nie została wymeldowana ze spornego lokalu, jej dzieci mimo, że dorosłe również nie mogą być z niego wymeldowane – czego Sąd nie wziął już pod uwagę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd w pierwszej kolejności bada jej wymogi formalne, tj. czy powyższa została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Z powyższego uregulowania wynika, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania zapada na posiedzeniu niejawnym, gdzie sąd administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 16 § 2 ustawy).
Zgodnie z art. 270 ustawy można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (wyrokiem lub postanowieniem).
Tymczasem wbrew powyższemu pełnomocnik skarżących wniosła o ponowne rozpoznanie jej wniosku z dnia [...] r. w sytuacji, gdy zapadłe w tej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2004 r. Sygn. akt 3/II SA/Ka 2047/03 odrzucające skargę A. G. i K. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 16 maja 2003 r. Sygn. akt II SA/Ka 2557/01 oddalającym wniesioną przez nich skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania, nie było jeszcze prawomocne i podlegało weryfikacji w ramach zwykłego środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.