Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym [...]r. M.P. zgłosił Wójtowi Gminy P. zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.
Pismem z [...]r. organ ewidencyjny wezwał stronę do uiszczenia w terminie siedmiu dni opłaty w wysokości [...] zł, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania powołując się przy tym na art. 50 i art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 7a ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.).
Następnie decyzją z [...]r. nr [...] Wójt Gminy P. odmówił stronie dokonania wnioskowanej zmiany w ewidencji działalności gospodarczej z powodu nieuiszczenia opłaty. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 104 KPA, art. 7c pkt. 2, art. 7a ust. 3 ustawy dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), art. 8 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 2125). W uzasadnieniu wyjaśnił, że M.P. posiadający wpis nr [...] w ewidencji działalności gospodarczej wniósł o uzupełnienie tego wpisu o numer ewidencyjny PESEL oraz o określenie wykonywanej działalności zgodnie z PKD, wykonując ustawowy obowiązek wynikający z art. 8 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw. Wójt Gminy P. stwierdził dalej, że wniosek strony podlegał opłacie, ponieważ ustawa Prawo działalności gospodarczej nie zna pojęcia uzupełnienie, co oznacza, iż przyjęcie danych dopełniających dotychczasowy wpis, zawsze powoduje zmianę wpisu dotychczasowego.
Ponadto, skoro M.P. we wniosku zmienił przedmiot swojej dotychczasowej działalności gospodarczej poprzez nie wskazanie prowadzenia usług doradztwa podatkowego, to podlegał on opłacie. Na końcu, organ administracji wyraził pogląd, iż z art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw nie wynika, aby wskazane tam czynności ewidencyjne było zwolnione od opłaty.
W odwołaniu od tej decyzji M.P. zarzucił naruszenie art. 7b ust. 3 i art. 7c pkt. 2 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej oraz art. 11 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807). W uzasadnieniu podkreślił, że wykonując ustawowy obowiązek, wynikający z art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw wystąpił do organu ewidencyjnego o uzupełnienie wpisu z [...]r. o brakujące dane, o których mowa w art. 7b ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej. To uzupełnienie polegało tylko na oznaczeniu prowadzonej działalności gospodarczej symbolami PKD. W tej zaś sytuacji nie chodziło o zmianę wpisu w rozumieniu art. 7c ust. 3 tej ustawy, lecz o aktualizację zapisu według standardów unijnych. W konsekwencji, żądanie opłaty w wysokości [...] zł było bezzasadne. Takie stanowisko zaprezentowało również Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej – stwierdził na końcu odwołujący się.
Zaskarżoną tu decyzją z [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji powołując się na art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.). W uzasadnieniu przypomniało, że M.P. [...]r. zgłosił działalność gospodarczą w zakresie produkcji drzewnej, budowlanej, świadczeń usług drzewnych, robót budowlanych, prowadzenia działalności handlowej, eksportowo-importowej (z wyłączeniem towarów, którymi obrót z zagranicą wymaga koncesji) w hurcie i detalu oraz usług doradztwa podatkowego. Na podstawie tego wniosku organ ewidencyjny dokonał wpisu do ewidencji.
Następnie wnioskiem z [...]r. M.P. dokonał zmiany przedmiotu działalności, ponieważ nie uwzględnił symbolu 7412z – doradca podatkowy. Odnosząc się do podniesionych zarzutów, organ odwoławczy wskazał na art. 7 d ust. 1 ustawy Prawo działalności gospodarczej, nakładający na przedsiębiorcę obowiązek zgłaszania organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej. Ten obowiązek dotyczy również określenia przedmiotu wykonywanej działalności, w zakresie danych zawartych w zgłoszeniu. Wszelkie zatem zmiany w tym zakresie, zaistniałe po zgłoszeniu winny zostać zgłoszone oraz uwzględnione przez organ w ewidencji. Jeśli zaś chodzi o zastosowanie w tej sprawie przepisu art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej - stwierdził dalej organ odwoławczy - to w istocie wniosek strony z [...]r., złożony po dokonaniu wpisu, korygował pierwotne dane dotyczące przedmiotu działalności gospodarczej.
Pominięcie we wniosku usług doradztwa podatkowego spowodowało, że w istocie ten wniosek był zgłoszeniem dotyczącym zmiany wpisu tj. wnioskiem, o jakim mowa w art. 7 c ust. 3 ustawy – Prawo działalności gospodarczej, podlegającym opłacie w kwocie [...] zł. Skoro wnioskodawca, pomimo wezwania nie uiścił tej opłaty, organ ewidencyjny miał obowiązek wydania zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M.P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o orzeczenie nieważności decyzji organu I instancji z powodu: błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, naruszenia przepisów ustawy Prawo działalności gospodarczej, przepisów ustawy o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw. Precyzując te zarzuty stwierdził, że organ I instancji wydał decyzję z naruszeniem art. 64 § 2 K.p.a. oraz art. 7c pkt. 2 w związku z art. 7b ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej, ponieważ brak było podstawy prawnej do wydania decyzji odmownej, a co najwyżej zaistniały przesłanki do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W uzasadnieniu, powołując się na dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie M.P. postawił zasadniczy zarzut wadliwego ustalenia przez organ odwoławczy, iż wniosek z [...]r. był wnioskiem, o jakim mowa w art. 7 c ust. 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej złożonym w trybie art. 7 d tej ustawy, a nie wnioskiem złożonym na podstawie art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw.
W ocenie skarżącego, organ I instancji wskazał wadliwą podstawę prawną wezwania do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez uiszczenie opłaty – art. 64 § 2 K.p.a., a to w sytuacji, kiedy tą podstawą był art. 7 c ustawy Prawo działalności gospodarczej. W zaistniałej sytuacji, wobec braku opłaty organ winien był zatem pozostawić wniosek bez rozpoznania, a nie wydawać decyzji. W kolejnym zarzucie skarżący wyraził pogląd, iż został zmuszony do złożenia wniosku na wadliwym formularzu stosowanym przy zmianie wpisu, pomimo że chodziło w tym wypadku jedynie o uzupełnienie danych. Na końcu, M.P. przyznał, iż w istocie pominął we wniosku świadczenie usług doradztwa podatkowego, w jego ocenie – wpis w tej części bezprzedmiotowy, a to ze względu na regulacje prawne zawarte w ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. Nr 102, poz. 475) oraz fakt, że faktycznie takich usług nigdy nie świadczył. Organy pominęły jednak tę okoliczność oraz zapisy wskazanej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało stanowisko w sprawie. Odnosząc się do ostatniego zarzutu skargi stwierdziło, że wpis w ewidencji dotyczący usług doradztwa podatkowego pozostaje aktualny i korzysta z domniemania ważności. Skoro zaś skarżący nie uzyskał uprawnień zawodowych w tym zakresie, winien był doprowadzić do zgodności zapisu w ewidencji ze stanem faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Według art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a tej ustawy, sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Skarga M. P. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczy spór w tej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy wniosek z [...]r. był wnioskiem o uzupełnienie brakujących danych w ewidencji działalności gospodarczej w zakresie określenia przedmiotu wykonywanej dotychczas działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD) – jak twierdzi skarżący, czy też zgłoszeniem dotyczącym zmiany wpisu w ewidencji gospodarczej – jak to przyjął organ odwoławczy.
Zgodnie z art. 8 art. ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo działalności gospodarczej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 2125) obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., przedsiębiorcy wpisani do ewidencji działalności gospodarczej zostali zobowiązani do uzupełnienia w terminie 12 miesięcy brakujących danych, w tym - do określenia przedmiotu wykonywanej działalności zgodnie z PKD - pod rygorem odmowy wydania zaświadczenia o wpisie przez organ ewidencyjny.
Natomiast według art. 7 a ust. 3 ustawy dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), zgłoszenie o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej podlega opłacie w kwocie 100 zł, a jeżeli zgłoszenie dotyczy zmiany wpisu, opłata wynosi 50 zł.
Z zestawienia tych przepisów wynika, że ustawodawca posłużył się tutaj trzema terminami dotyczącymi wpisu w ewidencji: dokonanie wpisu, zmiana wpisu, uzupełnienie wpisu.
Ze względu na stan faktyczny tej sprawy, Sąd orzekający jest zwolniony od zajęcia wiążącego stanowiska w następującej kwestii: czy uzupełnienie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej jest jego zmianą, która podlega opłacie.
Bezspornym bowiem jest, że we wniosku z [...]r. skarżący nie określił przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z PKD dla usług doradztwa podatkowego. Tym samym zgłoszenie dotyczyło zmiany wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, ponieważ usługi doradztwa podatkowego wpisane do ewidencji działalności gospodarczej [...]r. miały zostać z niej wykreślone.
Argumentacja, którą w tym zakresie prezentuje skarżący nie jest trafna. Odnosząc się do tych twierdzeń, należy zatem przypomnieć, że przywołana już ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym w art. 84 uregulowała sytuację prawną osób fizycznych wykonujących usługi doradztwa podatkowego w poprzednim stanie prawnym. Tym osobom przysługiwało prawo złożenia w okresie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wniosku do ministra finansów o dokonanie wpisu na listę doradców podatkowych wraz z oświadczeniem o spełnieniu określonych wymogów oraz wskazaniem daty i miejsca wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Ta regulacja prawna oznacza, że osoby, które nie uzyskały wpisu na listę doradców podatkowych zostały pozbawione prawa dalszego świadczenia usług doradztwa podatkowego na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.
Z kolei, według art. 18 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, przedsiębiorca był obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu, w ciągu 14 dni, zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i działalności gospodarczej, powstałe po wpisie do ewidencji, objęte danymi zawartymi w zgłoszeniu. Obecnie tę kwestię reguluje w podobny sposób art. 7d ust. 1 ustawy Prawo działalności gospodarczej.
Inaczej mówiąc, ustawa o doradztwie podatkowym nie zawiera regulacji szczególnej powodującej z mocy prawa wykreślenie w ewidencji działalności gospodarczej przedmiotu działalności przedsiębiorców, którzy nie uzyskali wpisu na listę doradców podatkowych - w zakresie usług doradztwa podatkowego.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi, należy stwierdzić, że organ I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od wniosku w trybie art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, mającej tutaj zastosowanie z mocy art. 7h ustawy Prawo działalności gospodarczej, który stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w art. 7a-7g w postępowaniu ewidencyjnym stosuje się przepisy K.p.a. Jednak wadliwie pouczono skarżącego o rygorze "pozostawienia sprawy bez rozpoznania" (.), zamiast o rygorze wydania decyzji o odmowie wpisu (art. 7c). To uchybienie nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę oddalić.