Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 tego artykułu).
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, mającą na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić np. do uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Sprostować można jedynie takie niedokładności, które mają charakter oczywisty, innymi słowy nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania brzmienia prostowanego aktu z innymi niebudzacymi wątpliwości okolicznościami – tak: B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Mendek, prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Karków 2006, str. 156.
W rozpatrywanej sprawie zaistniała sytuacja dająca podstawy do zastosowania powyższych przepisów.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 13 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 955/09 omyłkowo powołano datę roczną zaskarżonego postanowienia, jednocześnie prawidłowo podając jego datę dzienną i miesięczną. Należy podnieść, że z uzasadnienia wyroku prawidłowo wywieść można zarówno przedmiot zaskarżenia, jak i zakres postępowania.
Oczywistość omyłki wynika z powołania daty, która jeszcze nie nastąpiła, stąd nie ma wpływu na określenie przedmiotu zaskarżenia.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.