Uzasadnienie
1 2 U Z A S A D N I E N I E
W dniu [...] r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) M. J. wniosła za pośrednictwem pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej z tytułu podatku od towarów i usług.
W skardze zawarła wniosek o natychmiastowe wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W uzasadnieniu podniosła, że w toku postępowania organ pierwszej instancji tj. Naczelnik [...] [...] Urzędu Skarbowego w S. dwukrotnie skierował do niej upomnienia do uregulowania należności z tytułu podatku od towarów i usług, których dotyczy postępowanie. W ocenie skarżącej działania takie stanowią naruszenie prawa przez organ podatkowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 t.j.), w skrócie p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (..). W świetle cytowanego wyżej art. 61 p.p.s.a., nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie powinno być wykonane. Wstrzymanie wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności.
Odnosząc powyższe rozważania prawne do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zawarty w skardze wniosek o "natychmiastowe wstrzymanie czynności egzekucyjnych winien zostać potraktowany jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarazem jednak wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd podziela pogląd, wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku o sygn. akt II OZ 155/05 (OwSS 2005/3/72), iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i w konsekwencji - do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron.
Należy zauważyć, że skarżąca w ogóle nie przedstawiła w uzasadnieniu wniosku argumentów świadczących, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podniosła jedynie, ze organ podatkowy I instancji kierując do niej upomnienia przed rozpoznaniem przez organ wyższego rzędu odwołania dopuścił się naruszenia przepisów postępowania. Jednak kwestia ta, jako dotycząca oceny przebiegu postępowania podatkowego pod katem zgodności z prawem na obecnym etapie sprawy nie jest przedmiotem rozpoznania Sądu.
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczna szkodę". Strona nie podniosła również argumentów przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.