Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 12 września 2023 r. znak: DZO.0134.25-2.01.2023 Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w B. (dalej: organ), po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję z 7 sierpnia 2023 r., znak: [...] na mocy której odmówił J. W. (dalej: skarżący) udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku o odtajnienie i przekazanie wszelkiej korespondencji i dokumentacji związanej z wnioskiem o zmianę wynagrodzenia złożonym przez wykonawcę Z do umowy nr [...] zawartej przez dysponenta informacji 1 października 2021 r. z Z. dotyczącej letniego i zimowego utrzymania pasa drogowego oraz konserwacji zieleni w pasie drogowym na terenie miasta B. do 30 kwietnia 2025 r. – zadanie nr 4.
W podstawie prawnej organ powołał art. 5 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 pkt. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. z 23 marca 2022 r., Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej: u.d.i.p.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 17 kwietnia 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.).
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że 28 września 2022 r. wpłynął do organu wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej, w którym argumentowano, że informacje o treści umów zawieranych z przedsiębiorcami i opłacanych ze środków publicznych stanowi informację o podmiocie zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zaznaczono, że będący drugą stroną umowy przedsiębiorca w odpowiedzi na zapytanie adresata wniosku z 10 sierpnia 2022 r. zastrzegł, że wszelkie informacje zawarte w złożonym 15 czerwca 2022 r. wniosku o zmianę wynagrodzenia dla umowy nr [...] wraz z załącznikami oraz informacje zawarte w późniejszej korespondencji uzupełniającej wniosek stanowią tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. z 13 maja 2022 r., Dz.U. z 2022 r. poz. 1233; dalej: u.z.n.k.). W konsekwencji organ wydał 28 października 2022 r. decyzję odmowną co do udostępnienia wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej.
Kwestionując zasadność odmowy udzielenia żądanej informacji, skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko prezentowane w sprawie. Decyzją z 18 listopada 2022 r. organ utrzymał w mocy decyzję z 28 października 2022 r. uznając argumenty podane przez skarżącego za niezasadne. Na powyższą decyzję skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA w Gliwicach") wyrokiem z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23 uchylił zaskarżoną decyzję z 18 listopada 2022 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją z 28 października 2022 r., oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. W pisemnych motywach przedmiotowego orzeczenia argumentowano, że zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie, gdyż organ jedynie powołał się na fakt, że wykonawca umowy zastrzegł tajemnicę przedsiębiorstwa czyli spełnił przesłankę formalną tej tajemnicy. Natomiast w uzasadnieniu decyzji organ nie udowodnił przesłanki materialnej tajemnicy przedsiębiorstwa arbitralnie przyjmując, że będące przedmiotem wniosku kalkulacje cenowe stanowią informacje posiadające wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy.
W konsekwencji Sąd przyjął, że organ przed wydaniem decyzji nie zebrał w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie udowodnił tego, że w sposób poprawny ustalił stan faktyczny sprawy. Uznano również, że uzasadnienie decyzji zostało sporządzone wadliwie, gdyż organ zaniechał wskazania faktów, które uznał za udowodnione, jak również nie podał dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Dodatkowo wskazano, że organ urządził akta administracyjne sprawy w sposób w znacznym zakresie uniemożliwiający Sądowi kontrolę legalności jego działania.
W konsekwencji uznano, że decyzja została również wadliwie uzasadniona i nakazano organowi należyte przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a w szczególności rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób znajdujący odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 966/23 od 30 czerwca 2023 r. jest prawomocny.
Zaskarżoną obecnie decyzją z 12 września 2023 r., organ ponownie rozpatrzył sprawę i utrzymał w mocy decyzję z 7 sierpnia 2023 r., w przedmiocie odnowy udostępnienia informacji publicznej, przy czym był już związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w powołanym wyżej orzeczeniu tut. Sądu. Organ wskazał w szczególności, że po zapoznaniu się z treścią wyroku WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23, zwrócił się do Z, aby udzielił odpowiedzi czy informacje zawarte w złożonym 15 czerwca 2022 r. wniosku o zmianę wynagrodzenia dla umowy nr [...] wraz z załącznikami stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 u.z.n.k., a jeśli tak to czy w całości lub w części, oraz w jakim zakresie ujawnienie informacji zawartych we wniosku zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy, oraz na jakiej podstawie informacje te zostały zakwalifikowane jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa.
W odpowiedzi z 28 lipca 2023 r. Z, podtrzymał wcześniejsze stanowisko, że wszystkie informacje zawarte we wniosku z 15 czerwca 2022 r. oraz późniejsza korespondencja uzupełniająca przedmiotowy wniosek – stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i wolą tego podmiotu jest nieudostępnianie informacji objętych przedmiotowym zastrzeżeniem jakimkolwiek podmiotom trzecim, w tym również na podstawie u.d.i.p.
Następnie organ odwołał się do treści art. 11 ust. 2 u.z.n.k. przytaczając definicję tajemnicy przedsiębiorstwa i wskazując, że stanowi ona implementację do polskiego porządku prawnego definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa", zawartej w art. 2 pkt. 1 dyrektywy PE i Rady (UE) 2016/946 z 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnicy przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskiwaniem, wykorzystywaniem i ujawnianiem. Zdaniem organu informacje ujęte we wniosku z 15 czerwca 2022 r. oraz jego uzupełnieniu z 25 lipca 2022 r. stanowią w konsekwencji tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 11 ust. 2 u.z.n.k.), wypełniają bowiem kumulatywnie wszystkie przesłanki wymienione w tym przepisie, a mianowicie informacje zawarte we wniosku mają charakter techniczny (technologiczny), oraz informacje te jako całość lub zbiór nie są powszechnie znane osobom trzecim albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, jak również uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności działania w celu utrzymania ich w poufności.
Dodatkowo organ w uzasadnieniu decyzji powołał orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sądu Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej związane z definicją i wykładnią pojęcia "tajemnicy przedsiębiorstwa".
W konkluzjach organ wskazał, że wartość informacyjna, a więc i gospodarcza danych objętych wnioskiem skarżącego o udostępnienie informacji publicznej jest znaczna, a także ma istotny wpływ na konkurencyjność firmy D, gdyż ujęte w obu pismach informacje, ujawniają sposób kalkulacji ceny i podziału kosztów pomiędzy poszczególne pozycje oraz elementy kosztotwórcze. Wskazano, że ochrona przedmiotowych informacji jest szczególnie istotna na "tak wąskim rynku i w tak wąskiej branży, w jakiej usługi oferuje D i jego konkurent wnoszący o uzyskanie dostępu do przedmiotowych dokumentów". Zaznaczono, że ujawnienie żądanych informacji jest potrzebne dla zabezpieczenia przed poniesieniem znacznej szkody majątkowej w wyniku ich ujawnienia. Z uwagi na powyższe, decyzja o odmowie dostępu do informacji publicznej wydana została z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa.
Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył decyzję z 12 września 2023 r. w całości i zarzucił jej naruszenie:
- 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek;
- 2) art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej;
- 3) art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. poprzez uznanie, że treść informacji wskazanych we wniosku z 28 września 2022 r. oraz załącznikach do wniosku podlega ochronie tajemnicy przedsiębiorcy;
- 4) art. 5 ust. 2 u.d.i.p., poprzez wadliwe uznanie, że wszystkie informacje o których udostępnienie wystąpiła strona skarżąca stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa M. K..
W ocenie skarżącego, organ błędnie ustalił również stan faktyczny sprawy, który następnie został przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu, że w odniesieniu do wniosku złożonego przez M. K. 15 czerwca 2022 r., dotyczącego waloryzacji umowy [...] spełnione zostały warunki formalne i materialne konieczne do ustalenia tajemnicy przedsiębiorstwa podlegającego ochronie na gruncie prawa dostępu do informacji publicznej.
W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z 12 września 2023 r. i poprzedzającej jej decyzji z 7 sierpnia 2023 r. w całości oraz o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z treścią złożonego wniosku, oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości przytaczając argumentację powołaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie 7 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę w całości, oraz dodatkowo zaznaczył, że postępowanie przetargowe jest jawne, a przedsiębiorca musi liczyć się z możliwością ujawnienia (udostępnienia) przedstawianych przez niego informacji. Podkreślił, że kalkulacje cenowe dokonywane przez podmioty są jawne i zabezpieczają podmiot przed zarzutem zaniżenia ceny w przetargu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: z 7 lipca 2023 r., Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Istotą sporu w kontrolowanej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy organ zasadnie mógł odmówić udostępnienia informacji publicznej żądanej przez skarżącego z powołaniem się na potrzebę ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa.
Na wstępie zauważyć należy, że sprawa, której dotyczy niniejsze postępowanie była już przedmiotem kontroli WSA w Gliwicach. Zgodne z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba, że przepisy prawa uległy zmianie. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w konkretnej sprawie administracyjnej. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią konsekwencję oceny prawnej przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz pod red. R. Hausera, Warszawa 2011 r., s. 546). Między oceną prawną a wskazaniami istnieje ścisły związek, ponieważ ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 kwietnia 2020 r., I OSK 896/19, Legalis nr 2344882).
Natomiast zgodnie z art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Prawomocny wyrok wiąże nie tylko w zakresie jego sentencji, ale także jego uzasadnienia. Zawiera ono bowiem konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia, niezbędne do określenia jego zakresu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 stycznia 2023 r., III OSK 1702/21, opublikowano w: centralna baza orzeczeń sądów administracyjnych; i z 30 czerwca 2022 r., I OSK 884/19, Legalis nr 2710888).
W związku z powyższym podkreślić należy, że WSA w Gliwicach w swoim wyroku z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23 zobowiązał organ aby ponownie rozpoznając sprawę należycie i wyczerpująco przedstawił motywy rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji. Wskazano również, że organ urządził akta sprawy w sposób w znacznym zakresie uniemożliwiający Sądowi kontrolę legalności jego działania. W związku z czym nie jest możliwe stwierdzenie, czy w sprawie występuje przesłanka materialna związana z oceną zasadności wyłączenia żądanej informacji publicznej.
Rozpoznając zatem niniejszą sprawę WSA w Gliwicach uznał, że organ administracji naruszył przepis art. 153 p.p.s.a., nie stosując się do wskazań zawartych w powołanym wyżej wyroku z 28 marca 2023 r. Odmawiając skarżącemu po raz kolejny udzielenia informacji publicznej organ nie przedstawił w sposób wyczerpujący motywów rozstrzygnięcia. Przede wszystkim organ skupił się na zagadnieniach związanych z wykładnią "tajemnicy przedsiębiorcy", jak również powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych i powszechnych związanych z tym pojęciem. Zaniechał jednak uzupełnienia akt administracyjnych o wskazane w wyroku WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23 dokumenty, które pozwalałyby zweryfikować trafność stanowiska prezentowanego dotychczas przez organ.
Co więcej, organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazuje, że prowadził postępowanie wyjaśniające i zobowiązał wykonawcę Z do złożenia dodatkowego oświadczenia w przedmiocie ewentualnego udostępnienia żądanej informacji publicznej. Jednak w aktach administracyjnych nie ma ani pisma, które organ skierował do wykonawcy, ani również odpowiedzi jaką ten miał udzielić. Powyższe stanowi o niewypełnieniu obowiązków wskazanych w wyroku WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23. Organ w dalszym ciągu nie przedstawił Sądowi kluczowej dokumentacji pozwalającej na dokonanie oceny zasadności odmowy udostępnienia wnioskowanych przez skarżącego materiałów.
Natomiast twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji nie mają żadnego odniesienia do przedłożonego materiału dowodowego. Jednocześnie stopień ogólności twierdzeń zamieszczonych w uzasadnieniu wskazuje, że nie spełnia ono w dalszym ciągu standardów wyznaczonych normą art. 107 § 3 k.p.a. W wyroku WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23 organ został zobowiązany do przeprowadzenia dokładnego postępowania wyjaśniającego, a w szczególności do rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób znajdujący odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Tymczasem z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych w ogóle nie wynika, aby organ podejmował jakiekolwiek czynności po ich zwrocie wraz z odpisem prawomocnego wyroku WSA w Gliwicach 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23.
Dodatkowo należy podnieść, że w jego uzasadnieniu zawarto już ocenę prawną co do wykładni tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), oraz wskazano na potrzebę jego połączenia z materiałem źródłowym, co dopiero umożliwi Sądowi ocenę zasadności zastosowanych przesłanek utajnienia danej informacji publicznej.
Ponieważ art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, ani organ administracji publicznej, ani Sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu Sądu, gdyż są nimi związane. Związanie oceną prawną wyrażoną w uzasadnieniu orzeczenia oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2021 r., III OSK 321/21, Legalis nr 2562917). Warto jednocześnie podkreślić, że kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się do oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd, gdyż jest głównym kryterium poprawności nowo wydanej decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2011 r., II OSK 729/10, Legalis nr 379090). W konsekwencji, przyjmuje się, że naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu.
Stwierdzone uchybienia dowodzą, że niniejsza sprawa kolejny raz nie została należycie wyjaśniona, oceniona oraz uzasadniona, co stanowi naruszenie przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz 153 p.p.s.a. w zw. z art. 170 p.p.s.a., mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji z 12 września 2023 r. i poprzedzającej jej decyzji z 7 sierpnia 2023 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.
Odniesienie się natomiast do pozostałych zarzutów skargi, z powodów wyżej wyjaśnionych, byłoby przedwczesne.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku, oraz w wyroku WSA w Gliwicach z 28 marca 2023 r., III SA/Gl 56/23 i wykona zalecenia Sądu, przeprowadzając postępowanie wyjaśniające w oparciu o prawidłowo urządzone akta sprawy. Wskazania co do dalszego postępowania kolejny raz sprowadzają się do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego, w tym sformułowanymi w powołanych wyżej przepisach, w szczególności zaś należytego i wyczerpującego przedstawienia motywów rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji.
W tym miejscu trzeba wyjaśnić, że przedstawienie sądowi administracyjnemu dokumentów niezbędnych dla merytorycznej oceny nie oznacza, że dokumenty te zostaną udostępnione do wglądu także stronie skarżącej w ramach prawa przeglądania akt sprawy w Sądzie. W przypadku, w którym istota sporu sprowadza się do odmowy udostępnienia konkretnych dokumentów (w ramach żądania udostępnienia informacji publicznej), dokumenty takie nie podlegają udostępnieniu zainteresowanemu w trakcie postępowania sądowego. W przeciwnym razie sądowa kontrola byłaby w istocie zbędna w sensie faktycznym (zainteresowany uzyskałby bowiem dostęp do dokumentów przed rozstrzygnięciem zasadności swojej skargi). Toteż aby zapobiec takim sytuacjom, organ przekazując utajnioną dokumentację do sądu administracyjnego, powinien zastrzec, że zawiera ona dane objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, co do których nastąpiła odmowa ich udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej (np. poprzez umieszczenie tych dokumentów w odrębnej, należycie opisanej kopercie).
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 9