Uzasadnienie
Dnia [...] r. W. M. – [...] "A" w W., reprezentowany przez adwokata J. K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r., nr [...], odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego prowadzonego pod sygn. [...].
Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...] powołując się na art. 233 § 2 oraz art.13 § 1 pkt 2 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania strony od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, uchylił zaskarżone decyzje i przekazał sprawę Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w W. do ponownego rozpatrzenia.
Wobec powyższego, pismem z 18 stycznia 2011 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływane jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę, a Sąd nie uznał tej czynności procesowej za niedopuszczalną. Należy bowiem zauważyć, że skarga strony została wniesiona na postanowienie utrzymujące w mocy orzeczenie odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego, a organ odwoławczy uchylił decyzje organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co wywołało ten skutek, że postępowanie odwoławcze zostało zakończone, a więc per facta concludentia postępowanie sądowe w zakresie objętym skargą stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 60 oraz 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało je umorzyć.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na wskazaną regulację, zasadnym było zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości [...] złotych.