Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę D. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z uwagi na brak legitymacji skarżącego do jej wniesienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."
Powyższe postanowienie zostało doręczone fachowemu pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi M. Z. na adres kancelarii i odebrane osobiście przez adresata 30 listopada 2016 r.
Pismem z 7 grudnia 2016 r. D. P. wniósł pismo zatytułowane zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Następnie dodał, że imieniem własnym zaskarża postanowienie z 14 listopada 2016 r.
Wskazać należy, że pismo to nie zostało podpisane.
Zarządzeniem z 21 grudnia 2016 r. pismo z 7 grudnia 2016 r. uznano za skargę kasacyjną osobistą.
Postanowieniem z 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił osobistą skargę kasacyjną D. P..
Pismem z 25 stycznia 2017 r. strona skarżąca złożyła osobiste zażalenie na postanowienie z 9 stycznia 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
W treści D. P. wskazał, że imieniem własnym zaskarża postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zarzucając mu bezzasadne odrzucenie skargi kasacyjnej i zaniechanie wezwania jako strony do podpisania zażalenia, wyjaśnienia czy pismo stanowi zażalenie czy skargę kasacyjną oraz brak wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez jej podpisanie przez adwokata.
Skarżący zarzucił ponadto, że dotychczasowy pełnomocnik reprezentował go tylko do czasu wydania orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz, że postanowienie z 18 stycznia 2017 r. nie zostało mu jako skarżącemu doręczone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Ponadto powinno ono czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 2 i 3 P.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio.
Wymóg ten nie obowiązuje, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (art. 175 § 2 i 3 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.).
Podkreślić również trzeba, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób wymienionych w art. 194 § 4 P.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt II GZ 167/07, publ. w Lex nr 707787).
Odnosząc wskazane rozważania prawne do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że osoba podpisana pod zażaleniem z 25 stycznia 2017 r., tj. D. P., nie należy do kręgu osób, które są uprawnione do sporządzenia zażalenia na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. Zatem zażalenie skarżącej spółki na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej należy uznać za niedopuszczalne.
Na marginesie jedynie wskazać należy, że zaskarżone postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z 9 stycznia 2017 r. zostało prawidłowo doręczone fachowemu pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi M. Z. a udzielone mu pełnomocnictwo nie zostało cofnięte.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.