Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ponieważ złożone zażalenie zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone (vide: postanowienie z dnia 23 lipca 2015 r. sygn. akt I GZ 497/15) zarządzeniem Z-pcy Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. wezwano działającego w sprawie pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono w sposób skuteczny [...]r.
W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie [...]r. skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi, mimo iż treść wezwania wskazywała na możliwość dokonania płatności gotówką w kasie tut. Sądu lub przelewem na wskazany rachunek bankowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.