Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 sierpnia 2010 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego z urzędu.
Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnik w osobie J. G. zgłosił swój udział w sprawie (vide: pismo z dnia [...] r.).
Po zapoznaniu się z aktami sprawy przez aplikanta radcowskiego P. R. do tut. Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej z dnia [...] r.
Natomiast w dniu 19 stycznia 2011 r. na rozprawie pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawierający oświadczenie, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zwanego dalej rozporządzeniem, które w § 2 ust. 1 i 2 przewiduje, iż opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-4.
Sąd może przyznać opłatę wyższą jedynie wtedy, gdy przemawia za tym nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy oraz jego wkład w przyczynienie się do jej wyjaśnienia. Opłata ta nie może być jednak wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Dodatkowo § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, iż opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ stawki wymienione w rozdziale 4 przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji przewidują stawkę minimalną w innych sprawach, których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna - ta znalazła w rozpoznawanej sprawie zastosowanie. Wynosi ona według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia 240,00 zł.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego wyżej rozporządzenia, przyznano pełnomocnikowi J. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – kwotę [...] zł ([...] złotych i [...] groszy) uwzględniającą również 23% stawkę podatku VAT.