Uzasadnienie
Dnia 1 września 2004 r. (data nadania w Urzędzie Poczty) skarżący S. S. i J. S., działający przez pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowe w kwestii umorzenia należności celnych. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny, zapadłym w trybie odwoławczym, postanowieniem z dnia 7 lipca 2005 roku, oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oddalające wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł., w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi. Powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 8 sierpnia 2005 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, jednakże skarżący nie uiścił należnej opłaty wpisowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ustawą p.s.a.," od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zależnie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z art. 220 § 3 ustawy p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zależnie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżący, prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu (terminie i w kwocie wyraźnie wskazanej przez Sąd) nie zastosowali się do powyższego, albowiem nie uiścili stosownego wpisu, ich skargę należało odrzucić z mocy art. 220 § 3 ustawy p.s.a.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.