Uzasadnienie
Adwokat M. P., działając jako pełnomocnik strony skarżącej, "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi nie dołączył pełnomocnictwa, natomiast powołał się w jej treści na pełnomocnictwo udzielone w toku postępowania przed organem podatkowym.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała pełnomocnictwo do reprezentowania strony skarżącej (np. aktualny na dzień podpisania skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Opisane wezwanie zostały wysłane na wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej adres i odebrane w dniu 11 sierpnia 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy.
Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 18 sierpnia 2014 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał zarządzenia, natomiast pismem z 18 sierpnia 2014 r. i tego dnia złożonym w urzędzie pocztowym oświadczył, że pełnomocnictwo, znajdujące się w aktach administracyjnych, obejmuje umocowanie również do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
Należy podkreślić, że obowiązek określony w art. 37 § 1 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, natomiast wcześniejsze udzielenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie jest równoznaczne z uczynieniem zadość wymogowi wynikającemu z tego przepisu. Postępowanie przed sądem administracyjnym jest postępowaniem rodzajowo odmiennym. Przepis ustawy nie przewiduje domniemania pozostawania w mocy pełnomocnictwa udzielonego wobec organu administracji publicznej. Dlatego oświadczenie z 18 sierpnia 2014 r. nie ma żadnej mocy, zwłaszcza, że zostało udzielone przez pełnomocnika a nie przez mocodawcę.
Należy podkreślić, że gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie tej samej osoby, to regulację taką by niewątpliwie zawarł (por. postanowienie NSA z 22 maja 2014 r. sygn. akt IFSK 490/14).
Mając na uwadze powyższe okoliczności skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest zwrot uiszczonego w sprawie wpisu, dokonany na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.