Uzasadnienie
Skarżący w złożonym dnia 13.10.2014 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Z urzędu stwierdza się, że przed zarządzonym połączeniem skarg do wspólnego rozpoznania (vide: protokół rozprawy z dnia 13 października 2014 r. k.
82) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniami z dnia 20 stycznia 2014 r. ustanowił dla skarżącego adwokata (vide: k. 62 akt III SA/Kr 1008/13, k. 43 akt. III SA/Kr 1011/13, k. 43 akt. III SA/Kr 1013/13, k. 42 akt III SA/Kr 1012/13, k. 43 akt. III SA/Kr 1016/13), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa A. Ż. (vide: k. 74 akt III SA/Kr 1008/13, k. 55 akt. III SA/Kr 1011/13, k. 55 akt. III SA/Kr 1013/13, k. 55 akt III SA/Kr 1012/13, k. 55 akt. III SA/Kr 1016/13. Wyznaczony adwokat podjął czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, za co otrzymał stosowne wynagrodzenie (vide: wyrok k. 83 akt III SA/Kr 1008/13).
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z art. 243 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa" prawo pomocy przyznane stronie przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że dla skarżącego ustanowiono już adwokata. W świetle powyższego ustalenia przyznanie skarżącemu po raz kolejny prawa pomocy w takim samym zakresie jest więc bezprzedmiotowe gdyż prawo to zostało już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. l OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Ubocznie nadmienić można tylko, że wyznaczony adwokat jest w dalszym ciągu pełnomocnikiem strony zobowiązanym do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej, jaką na tym etapie postępowania uzna za właściwą (vide: art. 39 ppsa).
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.