Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. oddalił skargę R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 czerwca 2015 r. nr [...]. W punkcie II sentencji tego wyroku zawarte zostało postanowienie wydane w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, którym przyznano adwokatowi M. Ż. kwotę 240 zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności obowiązującą w dniu orzekania.
Adwokat M. Ż. wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie, zarzucając naruszenie § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zdaniem pełnomocnika, skoro przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w kwocie 24.000 zł, to minimalna stawka przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia powinna wynieść 2.400 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Okolicznością bezsporną jest, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna w wysokości 24.000 zł, czyli kwota kary pieniężnej wymierzonej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Zatem, zgodnie z § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika wynosiła 2.400 zł.
W konsekwencji należało uznać, że przedmiotowe zażalenie jest w sposób oczywisty uzasadnione. Dlatego orzeczono jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 195 § 2 ppsa. Natomiast zawarte punkcie II sentencji postanowienia orzeczenie o przyznaniu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wydano na podstawie art. 250 w związku z art. 195 § 2 ppsa oraz § 6 pkt 5 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.