Uzasadnienie
Decyzją z 12 kwietnia 2023 r., nr SKO.ŚR/4111/291/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Krakowie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą przyznania skarżącej E. W. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką K. W. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Przesyłka zawierająca ww. decyzję, skierowana na adres skarżącej, została dwukrotnie awizowana 20 kwietnia 2023 r. i 28 kwietnia 2023, nie została przez skarżącą podjęta i 8 maja 2023 r. wróciła do nadawcy.
W dniu 7 czerwca 2023 r. skarżąca wniosła do tut. Sądu skargę na ww. decyzję. W treści skargi wskazała, że decyzja została przez nią odebrana w kserokopii bezpośrednio z MOPS w N. 1 czerwca 2023 r. i że nie otrzymała decyzji za pośrednictwem operatora pocztowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 w z zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie – za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Jak wynika z wydruku elektronicznego potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej decyzję organu II instancji, przesyłki nie doręczono 20 kwietnia 2023 r. adresatowi ani jego dorosłemu domownikowi, wobec czego przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej [...] W., W. [...], o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki – w dniach 10 i 28 kwietnia 2023 r. skarżąca nie podjęła ww. pisma. W następstwie powyższego przesyłka wróciła do nadawcy 8 maja 2023 r.
Odnosząc się do kwestii terminu, w jakim strona powinna wnieść skargę w niniejszej sprawie wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 44 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
W związku z powyższym – mając na uwadze dyspozycję cyt. wyż. przepisu – należy stwierdzić, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została skarżącej skutecznie doręczona wraz z upływem dnia 4 maja 2023 r., w trybie doręczenia zastępczego. Zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął skarżącej 3 czerwca 2023 r. Ponieważ jednak 3 i 4 czerwca 2023 r. przypadały na sobotę i niedzielę, to zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. termin do wniesienia skargi upłynął skarżącej 5 czerwca 2023 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę dopiero 7 czerwca 2023 r. czyli z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że odebranie przez skarżącą kserokopii decyzji bezpośrednio od organu pierwszej instancji 1 czerwca 2023 r. nie wywołuje skutku doręczenia i od tej daty nie biegnie upływ terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Dodatkowo Sąd wskazuje, że skarżąca ani w skardze, ani też w innym piśmie procesowym nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie cytowanych wyżej przepisów.