Uzasadnienie
Decyzją z dnia 30.01.2004 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2003 r. ([...]) wydaną w wyniku postępowania wznowieniowego objętego postanowieniem z dnia [...].2003 r., orzekającego o:
- 1. uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2003 r. [...] w sprawie utraty przez S. S. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z powodu podjęcia zatrudnienia z dniem [...].2003 r.
- 2. pozbawienia S.S. z dniem [...].2003 r. statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na ustalony następujący stan faktyczny:
S. S. zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...].2003 r. dlatego decyzją Prezydenta Miasta [...] przyznany mu został status osoby bezrobotnej z dniem [...].2003 r z prawem do zasiłku od dnia [...].2003 r.
W dniu [...].2003 r. S. S. poinformował Powiatowy Urząd Pracy w [...] o podjęciu z dniem [...] 2003 r. pracy w ramach umowy o dzieło, skutkiem czego wydana została decyzja z daty [...].2003 r. o utracie z dniem [...].2003 r. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku
- - z powodu podjęcia pracy zarobkowej.
W związku z informacją, która wpłynęła do PUP w [...] w dniu [...].2003 r. od pracodawcy, z której wynika, że S. S. w dniu [...].2003 r. podpisał umowę zlecenie z M Sp. z o.o. we [...] postanowieniem z dnia [...].2003 r. [...]organ pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku - od dnia [...].2003 r.
W wyniku wznowienia - opartego na treści art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wydana została opisana na wstępie decyzja Prezydenta Miasta [...] uchylająca decyzję z dnia [...].2003 r. - w sprawie utraty przez S.S. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...].2003 r. i równocześnie orzekająca utracie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z dniem [...].2003 r.
- - tj. z dniem podjęcia pracy w oparciu o umowę zlecenie.
Jako podstawa prawna tego orzeczenia wskazany został art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 58 póz. 514 ze zm.), stanowiący, że ilekroć w ustawie jest mowa o: bezrobotnym - oznacza to osobę (...) nie zatrudnioną i nie wykonującą żadnej innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującego w danym zawodzie lub służbie. Przepis pkt 16 powołanego art. 2 ust. 1 definiując pojęcie "pracy zarobkowej", wskazuje na wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło.
W ustalonym stanie faktycznym oznacza to wg organu odwoławczego, że z chwilą zawarcia umowy zlecenia skarżący, przestał spełniać warunki uznania za osobę bezrobotną, niezależnie od tego w jaki sposób określona została wysokość wynagrodzenia oraz kiedy faktycznie zostało wypłacone.
Z tego powodu argumentacja przedstawiona w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, w którym skarżący powołał się na to, że pierwsze wynagrodzenie otrzymał w [...] 2003 r. nie została uwzględniona. Zdaniem organu odwoławczego skoro skarżący przestał spełniać warunki do uznania za bezrobotnego to tym samym zastosowanie znajduje przepis art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (w/w) nakazujący staroście pozbawienie statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.
Natomiast przepis art. 73 ust. 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przewiduje, że prawo do zasiłku i innych świadczeń przewidzianych dla bezrobotnych ustaje z dniem utraty statusu bezrobotnego, dlatego skarżący został pozbawiony z dniem [...].2003 r. prawa do zasiłku.
W skardze na decyzję Wojewody [...] S. S. zarzucił błędną wykładnię pojęcia "pracy zarobkowej". Według skarżącego pozbawienie go statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku w sytuacji, gdy nie otrzymał wynagrodzenia wynika z niewłaściwego pojmowania czym jest zatrudnienie. Istotę tego pojęcia stanowi bowiem wynagrodzenie za pracę - czyli zarobek. Do dnia wypłaty pierwszego wynagrodzenia tj. [...].2003 r. - o czym powiadomił PUP nie było podstaw do pozbawienia go statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Argumentacja skargi nie może odnieść zamierzonego skutku. Wbrew twierdzeniom skargi, ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu definiuje w art. 2 ust. 1 pkt 2 ppkt 16 pojęcie "innej pracy zarobkowej" niezależnie od wynagrodzenia, mówiąc jedynie o wykonywaniu pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy o dzieło (...). Skarżący nie kwestionuje faktu wykonywania pracy w oparciu o zawartą w dniu 4.08.2003 r. umowę zlecenia a jedynie uważa, iż dopiero wyplata wynagrodzenia może spowodować skutek w postaci utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
Powołany przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wyklucza z kręgu osób, które mogą być uznane za bezrobotne w rozumieniu ustawy osoby, pozostające w zatrudnieniu lub wykonujące inne pracy zarobkowe, niezależnie od faktu i wysokości wynagrodzenia.
Z tego powodu przekonanie skarżącego o tym, że podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej następuje z chwilą wypłaty wynagrodzenia nie znajduje odzwierciedlenia ani na gruncie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ani też nawet w potocznym rozumieniu tego słowa. Prawdą jest, że pojęcie pracy zarobkowej nierozerwalnie łączy się z wynagrodzeniem, jednakże podjęcie pracy nie następuje z chwilą wypłaty wynagrodzenia, lecz z datą w której pracownik lub zleceniodawca podejmuje się wykonywania danej pracy.
W rozpatrywanym przypadku skarżący zawarł umowę zlecenie z M Sp. z o.o. z siedziba we [...] w dniu [...].2003 r. i z tą też datą zobowiązał się za wynagrodzeniem do prowadzenia działalności akwizycyjnej na rzecz zleceniodawcy(§ 1 umowy). Umowa została zaopatrzona numerem [...], co zgodnie z jej § 9 oznacza, iż warunek od którego uzależniona została jej skuteczność ("wejścia w życie"), spełniony został w dacie jej zawarcia.
Kontrola sądowa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1271) nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się też uchybienia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wyniki postępowania.
Z tego względu skarga została oddalona na podstawie art. 151 w/w ustawy.