Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. adwokat B. T. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W uzasadnieniu podniósł, że pełnomocnik wykonał następujące czynności: zapoznał się z aktami postępowania oraz wykonał fotokopię wybranych kart, zapoznał się z aktami prawa miejscowego i orzecznictwem sądów administracyjnych w zakresie dotyczącym zagadnienia będącego przedmiotem zarzutu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) w brzmieniu na datę wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna albo decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.
Pełnomocnik strony skarżącej z urzędu – adwokat B. T. zapoznał się z aktami sprawy i zdążył przygotować się do rozprawy. Pełnomocnik nie może ponosić negatywnych skutków faktu, że sprawa została skierowana na posiedzenie uproszczone, a nie jak planowano na rozprawę, na której pełnomocnik miałby możliwość reprezentować skarżącego. Zgodnie zatem z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w brzmieniu aktualnym na dzień wniesienia skargi do sądu, przysługuje mu za to wynagrodzenie w wysokości 240 zł.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 260 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.