Uzasadnienie
D. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A K. D. w K wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może jednakże przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 P.p.s.a.). Prezydent Rzeczypospolitej w rozporządzeniu z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (które weszło w życie z dniem 30 maja 2011 r., a potem zostało zmienione 13 czerwca 2012 r.) odmiennie uregulował (niż wynika to z art. 13 § 2 P.p.s.a.) właściwość miejscową wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Zgodnie z § 1 cyt. rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którego siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa, a decyzja ta nie jest oparta o art. 92 a ustawy o transporcie drogowym, zatem na mocy przytoczonych przepisów, właściwym do rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję tego organu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Prawidłowe pouczenie w tym przedmiocie zawiera również zaskarżona decyzja.
Wobec powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na zasadzie art. 59 § 1 P.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.