Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 lipca 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu K. P. (dalej: skarżący) - posiadającego uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii B - na badanie lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 15 maja 2017 r. wpłynął wniosek Ośrodka Medycyny Pracy o skierowanie skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania tramwajem.
W związku z powyższym w dniu 19 maja 2017 r. zostało wszczęte postępowanie z urzędu w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie.
W zawiadomieniu tym Prezydent Miasta pouczył skarżącego, że w terminie 14 dni od daty doręczenia zawiadomienia może zapoznać się z aktami sprawy oraz wypowiedzieć się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.
Zawiadomienie skarżący odebrał w dniu 9 czerwca 2017 r.
Organ w tym samym dniu tj. [...] 2017 r. wydał decyzję nr [...] o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w związku z istniejącymi zastrzeżeniami, co do stanu zdrowia skarżącego.
W dniu 23 czerwca 2017r. skarżący skorzystał z przysługującemu mu prawa do zapoznania się z materiałem dowodowym i z czynności tej został sporządzony stosowny protokół. W wyniku zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy skarżący przesłał do organu pismo, w którym wniósł o umorzenie prowadzonego postępowania z uwagi na brak przesłanek do skierowania go na badania lekarskie.
W odpowiedzi na powyższe pismo organ poinformował skarżącego, że postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] 2017r. nr [...] o skierowaniu na badania lekarskie w związku z istniejącymi zastrzeżeniami co do stanu zdrowia skarżącego.
W odwołaniu od decyzji z dnia [...] 2017r. nr [...] skarżący podniósł, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu odebrał w dniu 9 czerwca 2017r. tj. w dniu w którym organ – nie czekając na upływ 14-dniowego terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym- wydał decyzję o skierowaniu na badania lekarskie. Decyzję tę odebrał w dniu 10 lipca 2017r.
Następnie organ w dniu [...] 2017r. wydał drugą decyzję o tym samym numerze tj. [...] – identyczną w swej treści, co decyzja z dnia [...] 2017r. Obie decyzje różniły się jedynie datą ich wydania i osobami, które je podpisały.
Skarżący zarzucił, że w obrocie prawnym pozostawały dwie decyzje o identycznym przedmiocie rozstrzygnięcia, które w ocenie skarżącego były wadliwe z powodu naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego. Z tzw. ostrożności procesowej skarżący oświadczył, że złożone odwołanie stanowiło również odwołanie od decyzji z dnia [...] 2017r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po otrzymaniu akt sprawy w związku ze złożonym odwołaniem, pismem z dnia 16 kwietnia 2018r. poleciło organowi I instancji wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej pomyłki pisarskiej w zakresie daty wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie.
W związku z powyższym w dniu [...] 2018r. Prezydent Miasta postanowieniem nr [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską w dacie wydania decyzji nr [...] o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w ten sposób, że w miejsce daty " 09.06.2017r." winno być "28.06.2017r."
Pismem z dnia 10 maja 2018r. skarżący zakwestionował dopuszczalność zmiany daty wydania decyzji w trybie art. 113 Kodeksu postepowania administracyjnego (dalej: K.p.a) stwierdzając, że nie jest to oczywista omyłka, gdyż organ wydał dwie decyzje w różnych datach, podpisane przez różne osoby, chociaż o identycznej treści.
W dniu 24 maja 2018r. organ odwoławczy zwrócił się po raz kolejny do organu pierwszej instancji o wydanie postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji z dnia [...] 2017r. w zakresie jej numeru na nr [...].
Na postanowienie z dnia 2 maja 2018r. nr [...] skarżący wniósł zażalenie powtarzając dotychczasową argumentację wskazującą, że decyzja jest wadliwa, a błąd nie może być sprostowany w drodze oczywistej omyłki i wniósł o jego uchylenie.
Odpowiadając na wezwanie organu odwoławczego Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2018r. nr [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską w numerze wydania decyzji nr [...] o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w ten sposób, że w miejsce numeru sprawy "[...]" winno być "[...]".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018r.
Z kolei na postanowienie z dnia 13 czerwca 2018r. skarżący wniósł w dniu 10 lipca 2018r. zażalenie podnosząc, że zmiana numeru decyzji nie stanowi oczywistej omyłki i nie podlega sprostowaniu w trybie art.113K.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 18 lipca 2018 r.nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. nr [...].
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 21011r. o kierujących pojazdami (Dz.U.2017.978), starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Jak wynika z pisma Ośrodka Medycyny Pracy z dnia 10 maja 2017 r. stan zdrowia skarżącego może budzić zastrzeżenia, co do kierowania pojazdami w ruchu drogowym albowiem badany nie spełnia kryteriów zdrowotnych odnośnie prowadzenia pojazdów kat. B. Powyższe pismo zostało podpisane przez lekarza uprawnionego do badań lekarskich osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców.
Organ odwoławczy odnosząc się do zawartego w odwołaniu zarzutu, iż w przedmiotowej sprawie zostały wydane dwie decyzje stwierdził, że istotnie tak było. Wskazał, że w stosunku do drugiej z tych decyzji zostanie wszczęte postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów tj. art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami poprzez brak dokonania oceny, czy uzyskana informacja o zastrzeżeniach w stanie zdrowia osoby kierującej pojazdem jest wystarczająco umotywowana do powzięcia takich obaw i czy jest wiarygodna.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7, art.8, art. 10 § 1 i art. 81 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a..
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty.
Skarżący zarzucił m.in., iż w sentencji zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał błędny nr decyzji Prezydenta Miasta jako nr [...], zamiast nr [...]. Ponadto organ pierwszej instancji wydał dwie identyczne decyzje, różniące się jedynie sygnaturą i datą ich wydania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Jak wynika z akt administracyjnych, w dniu 14 września 2018r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało z urzędu decyzję nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. nr [...] orzekającej o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy.
W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2018r. skarżący zarzucił, że działanie organów administracyjnych w sprawie dotyczącej skierowania na badania lekarskie doprowadziło do " chaosu prawnego", w którym pogubił się sam organ odwoławczy.
Z kolei na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018r. skarżący oświadczył, że wobec wydania przez organ dwóch decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w istocie nie wie, z której decyzji wynika obowiązek poddania się badaniom i w jego ocenie obowiązek ten wynika z pierwszej decyzji wydanej w dniu [...] 2017r.
Sąd działając na podstawie art.111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) połączył sprawę o sygn. akt III SA/Kr 1050/18 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w dacie wydania decyzji ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 1051/18 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa procesowego i prawa materialnego.
Na podstawie art.134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z kolei stosownie do art.135 ww. ustawy, sąd stosuje przewidziane ustawą środku w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skargi zasługują na uwzględnienie.
Przedmiotem postępowania sądowego jest decyzja o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie. Wobec wydania przez organ dwóch decyzji tj. w dniu [...] 2017r. oraz w dniu w dniu [...] 2017r - nakładającej na skarżącego obowiązek poddania się tym badaniom - istota sporu dotyczy ustalenia, z której decyzji obowiązek ten wynika.
Organy obu instancji początkowo podejmowały działania mające na celu wykazanie, że w sprawie została wydana jedna decyzja, o czym świadczy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. nr [...] o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w dacie wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie. Sąd w całości podzielił zarzuty skarżącego dotyczącego przedmiotowego postanowienia w zakresie niedopuszczalności prostowania daty wydania decyzji w trybie art.113 K.p.a., skoro w przedmiotowej sprawie doszło do wydania dwóch decyzji, w dwóch różnych datach i podpisanych przez różne osoby.
Ponadto organ pierwszej instancji wprowadził skarżącego w błąd, informując go pismem z dnia 29 czerwca 2017r., że w sprawie została wydana jedna decyzja z dnia [...] 2017r.
Niedopuszczalne było również wydanie przez Prezydenta Miasta postanowienia z dnia [...] 2018r. nr [...] o sprostowaniu numeru decyzji z dnia [...] 2017r. na numer [...] w sytuacji, gdy decyzja ta dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętą inną decyzją, choć nieprawomocną, bo postępowanie było w toku w związku ze złożonym przez skarżącego odwołaniem od decyzji z dnia [...] 2017r. [...].
Na marginesie sprawy należy zauważyć, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 września 2017r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 9 października 2017r., który to termin nie został przez organy dotrzymany, ani przedłużony.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone w sposób, który nie wzbudza zaufania do władzy publicznej (art.8 K.p.a), organy nie działały w sprawie wnikliwie i szybko (art.12), a wprost przeciwnie – każde kolejne rozstrzygnięcie coraz bardziej komplikowało sprawę i – jak słusznie zarzucił skarżący - doprowadziło do "chaosu prawnego". Sprawa nie była załatwiona bez zbędnej zwłoki, jak nakazuje art.35 k.p.a., bowiem postępowanie było prowadzone przez ponad rok czasu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że w sprawie, w której organ nakłada na stronę określony obowiązek – w niniejszej sprawie dotyczy to obowiązku poddania się badaniom lekarskim w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami – postępowanie administracyjne musi być przejrzyste, konsekwentne i spójne, a wydane rozstrzygnięcie musi być jednoznaczne i nie budzące wątpliwości, tak co do daty, podstawy prawnej rozstrzygnięcia i osoby, która z upoważnienia organu wydała decyzję (dotyczy to również pozostałych składników decyzji wymienionych w art.107 § 1 K.p.a.). Obowiązku nie można domniemywać, musi on jednoznacznie wynikać z decyzji i co do tej decyzji, także nie może być wątpliwości, czy pozostaje ona w obrocie prawnym i jaka jest jej treść.
W sprawie poddanej kontroli Sądu postępowanie administracyjne było dotknięte wadami, które spowodowały, że skarżący miał wątpliwości, która decyzja jest dla niego wiążąca, dlatego Sąd zdecydował o rozstrzygnięciu, którego skutkiem jest usunięcie z obrotu prawnego wszystkich wydanych przez obie instancji rozstrzygnięć po to, aby w ponownym postępowaniu organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie administracyjne z poszanowaniem zasad określonych w Kodeksie postepowania administracyjnego i zapewniające skarżącemu udział w tym postępowaniu oraz możliwość merytorycznego odniesienia się do zasadności skierowania go na badania lekarskie.
Na tym etapie postępowania przedwczesne było wypowiadanie się na temat zasadności wydanej decyzji pod względem merytorycznym. O " chaosie prawnym" świadczy również okoliczność, że skarżący złożył skargę na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 lipca 2018r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. nr [...], natomiast w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy odnosi się do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 lipca 2018r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. nr [...]. Mimo zakończonego postepowania administracyjnego nadal istnieją wątpliwości, czy przedmiotem sporu jest decyzja z dnia [...] 2017r., czy z dnia [...] 2017 r. i czy decyzja ma numer [...], czy numer [...].
W niniejszym postępowaniu sądowym, jak wyżej podniesiono, przedwczesne jest odniesienie się do zarzutów merytorycznych skargi, niemniej jednak należy stwierdzić, że informacja z Ośrodka Medycyny Pracy o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego uzasadniała wszczęcie postępowania z urzędu w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie. W toku tego postępowania skarżący po zapoznaniu się z aktami sprawy zakwestionował zasadność skierowania go na badania i wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ zobowiązany jest do ustosunkowania się do twierdzeń i oświadczeń skarżącego i wyjaśnienia wszystkich kwestionowanych przez niego okoliczności sprawy, których wyjaśnienie winno odzwierciedlać uzasadnienie podjętej decyzji, o ile organ nie uwzględni wniosku skarżącego o umorzenie postępowania.
Stosownie do art.153 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. W związku z powyższym organy rozpoznając ponownie sprawę zobowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku.
W ocenie Sądu, liczba uchybień procesowych popełnionych przez organy administracyjne w toku prowadzonego postępowania powoduje konieczność uchylenia wszystkich rozstrzygnięć wydanych przez te organy i ponownego przeprowadzenia postępowania z poszanowaniem zasad określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności art.7, art.7a, art.8, art.9, art.10, art.12, art.77, art.81 i art.107.
Z tych względów Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.