Uzasadnienie
Decyzją z dnia 08.09.2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze znak [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta w A z dnia [...] 2009 r. nr [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Jako podstawa prawna powołane zostały art. 7e ust. 1 pkt 1, art. 7g ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 178 ze zm.), dalej zwaną prawo działalności gospodarczej, w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej zwaną k.p.a.
Decyzja organu odwoławczego zapadła w następującym stanie faktycznym:
W wyniku zgłoszenia dokonanego przez J. C. w dniu 19.09.1992 r. został dokonany wpis do ewidencji działalności gospodarczej o przedmiocie "zakład stolarski" z datą rozpoczęcia działalności – 02.11.1992 r. oraz siedzibą w B. Skarżący dnia 10.07.2009 r. zawiadomił Burmistrza Miasta A o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym w dniu dnia [...] 2009 r. organ ten decyzją o numerze [...] na podstawie art. 7e ust. 1 pkt 1 i art. 7g prawa działalności gospodarczej z dniem 10.07.2009 r. wykreślił z ewidencji działalności gospodarczej wpis dokonany pod nr [...] w dniu 15.09.1992 r. na rzecz J. C. o prowadzeniu działalności gospodarczej w B. Odwołanie od tej decyzji skarżący wniósł w dniu 22.07.2009 r. W uzasadnieniu wyraził pogląd, iż decyzja o wykreśleniu z ewidencji stwierdza nieprawdę. W opinii skarżącego organ winien uwzględnić w dacie wykreślenia wpisu okoliczność, że po dniu 02.11.1992 r. faktycznie nie wykonywał on działalności.
Wynikało to z faktu, iż właściciel budynku, w którym był prowadzony zakład stolarski, podniósł czynsz, co spowodowało nieopłacalność działalności. Ponadto w odwołaniu skarżący podniósł, iż podatek odprowadzał od w/w dnia do Urzędu Skarbowego w A, a nie jak uprzednio do Urzędu Skarbowego w C. O zawieszenie działalności skarżący wnioskował dwukrotnie: w dniu 30.12.1998r. oraz w dniu 01.05.1999r. Od tej daty z uwagi na stan zdrowia nie wykonywał on pracy zarobkowej, utrzymując się z renty matki. Decyzja o wyrejestrowaniu działalności spowodowała, że została mu wstrzymana przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej wypłata środków na żywność. Co więcej, skarżący otrzymał także informację, że ze względu na fakt uwidocznienia w rejestrze działalności gospodarczej do 2009 r. będzie musiał zwrócić pobraną pomoc finansową.
Opisaną na wstępie decyzją SKO w dniu 08.09.2009 r. utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie Burmistrza Miasta A. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu m.in. w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, co uczynił skarżący pismem z 10.07.2009 r. Wykreślenie z ewidencji dotyczy też sytuacji, w której przedsiębiorca zaprzestaje prowadzenia działalności gospodarczej. Jednakże należy odróżnić samo ewidencjonowanie działalności od jej prowadzenia. Nie zawsze wpis do ewidencji jest podstawą do prowadzenia działalności, gdyż prawo działalności gospodarczej wprowadza w niektórych przypadkach dodatkowy wymóg w postaci konieczności uzyskania odpowiedniego zezwolenia. Wpis do ewidencji ma charakter czynności materialno-technicznej, natomiast wykreślenie to decyzja administracyjna. Przy czym powód zaprzestania prowadzenia działalności nie ma dla decyzji o wykreśleniu znaczenia.
Znaczenie prawne ma natomiast data wniosku zawiadamiającego o zaprzestaniu prowadzenia działalności. Z kolei nie jest istotna data powstania okoliczności uzasadniających następcze złożenie wniosku. W związku z tym organ pierwszej instancji nie miał obowiązku badania w jakiej dacie faktycznie nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności. Skarżący przed datą 10.07.2009 r. nie zawiadamiał organu o takich zmianach. Za tego rodzaju oświadczenia nie można uznać pism o zawieszenie prowadzenia działalności, gdyż nie wynika z nich wola zaprzestania wykonywania działalności, a jedynie chęć jej zawieszenia.
Na powyższą decyzję J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podniósł w niej, że w B nie prowadził nigdy działalności gospodarczej, gdyż zmienił adres prowadzenia działalności już w 1992 r.
W odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga J. C. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Sąd kontrolując legalność wydanych decyzji nie dopatrzył się naruszeń prawa, które mogłyby skutkować ich uchyleniem.
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Nie znajduje uzasadnienia żądanie skarżącego, by wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej dokonać z datą 02.11.1992 r.
Zgodnie z zapisami art. 7e ust. 1 pkt 1 prawa działalności gospodarczej wpis do ewidencji działalności gospodarczej podlega wykreśleniu w przypadku zawiadomienia o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Z kolei art. 7d ust. 1 tej ustawy stanowi, iż przedsiębiorca jest obowiązany powiadomić organ o zmianach stanu faktycznego i prawnego odnoszących się do wykonywanej działalności w terminie 14 dni od powstania tych zmian. Dotyczy to również informacji o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.
W wyroku z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt II SA 124/99, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż obowiązek zgłoszenia organowi informacji o zmianach stanu faktycznego i prawnego, w tym o zaprzestaniu prowadzenia działalności ciąży na przedsiębiorcy zarejestrowanym w ewidencji działalności gospodarczej. Z uwagi na 14-dniowy termin jaki wiąże przedsiębiorców, zmiany w ewidencji dokonuje się co najwyżej z datą o 14 dni wcześniejszą niż data zgłoszenia zmian. Niemożliwe jest więc wykreślenie wpisu do ewidencji z kilkuletnią datą wsteczną.
W tym stanie rzeczy, uznając zaskarżoną decyzję za prawidłową, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.