Uzasadnienie
Decyzją z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2015 r. nr: [...], którą to decyzją organ orzekł, że dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego wypłacony na syna M. R. w okresie od dnia 2 stycznia 2013r do 30 września 2014r w łącznej wysokości 8386,70 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym.
Na powyższą decyzję U. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964).
Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu.
Nadto podnieść należy, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Jednakże złożony wniosek bez uzasadnienia wprost nie zwalnia sądu od oceny z urzędu wszystkich okoliczności danej sprawy, które mają znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania aktu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 2.10.2014 II OZ 1013/14 LEX nr 1530779).
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że pomimo, iż wniosek U. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawiera formalnie uzasadnienia, to z treści skargi oraz innych pism strony (np. formularza PPF) jak i całości akt sprawy można wywieść jego uzasadnienie.
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, w której ustalono, że skarżąca pobierała zasiłek rodzinny na syna M. R. w okresie korzystania z urlopu wychowawczego i świadczenie to uznano za świadczenie nienależnie pobrane w wysokości 8.386,70 zł. Zestawiając tę kwotę z sytuacją rodzinną i majątkową wnioskodawczyni uznać należy, że znajduje się ona w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Ma dójkę małych dzieci, mąż pracuje dorywczo. Nie posiada żadnego majątku. Mieszka wraz z bratem i jego rodziną na jednym piętrze domu o pow. 100 m2. Wnioskodawczyni nie pracuje, obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim na drugą córkę.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, obowiązek zapłaty kwoty ponad 8.000 zł, w sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawczyni, mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a uwzględnił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.