Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Krakowie decyzją nr 023/2023 z dnia 14 marca 2023 r. (znak HP-PG-450-157/19) orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u R. G. (dalej: skarżący). Decyzja ta została doręczona skarżącemu 23 marca 2023 r. W decyzji zawarte zostało pouczenie, że służy od niej odwołanie do Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
Po wniesieniu w dniu 14 kwietnia 2023 r. odwołania od powyższej decyzji, organ II instancji postanowieniem z 27 kwietnia 2023 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 2 maja 2023r.
Pismem zatytułowanym "odwołanie", nadanym 2 czerwca 2023 r., zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący wniósł skargę na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie nr 023/2023. Podniósł, że decyzja ta została wydana w wyniku dokonania błędnej i niepełnej oceny stanu jego zdrowia, a organ nie prosił go o dostarczenie wszystkich dokumentów medycznych za lata 2019-2023.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak stanowi art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), co do zasady skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie (lub zażalenie) do organu wyższego stopnia. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję organu I instancji, albo gdy – już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia – wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie skarżony akt został wydany przez organ I instancji. Skarga na rozstrzygnięcie organu I instancji, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Ponadto, jak trafnie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, nie sposób uznać, że skarżonym aktem jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, bowiem skarżący jasno zidentyfikował skarżoną decyzję, jako decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej i w uzasadnieniu skargi sformułował zarzuty przeciwko tej decyzji. Co więcej, nawet gdyby uznać przeciwnie, to skarga z 2 czerwca 2023 r. nie została wniesiona w 30-dniowym terminie na wniesienie skargi, bowiem termin ten upłynął 1 czerwca 2023 r.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ją odrzucił.