Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał w dniu 25 maja 2012r. sygn. akt III SA/Kr 288/12 na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2012r., poz. 270) postanowienie o odrzuceniu skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lutego 2012 r. nr [...]. W piśmie tym Z. Ś. wniósł o ukaranie urzędników w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a i art. 270 kodeksu karnego, zarzucając nieprawidłowości w Urzędzie Miasta i fałszowanie dokumentów uchwały Rady Miejskiej.
Pismem z dnia 05 lipca 2012r. Z. Ś. wniósł do Sądu skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w.w. postanowienia, wnosząc o wymierzenie temu organowi grzywny.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania trybu zaskarżenia to jest niepoprzedzenia skargi pisemnym wezwaniem organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, iż skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach: gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
Wynika z powyższego, że skarga na niewykonanie postanowienia Sądu wydanego w trybie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie mieści się w powyższym katalogu. Postanowienie to ma charakter formalnego orzeczenia kończącego postępowanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę Z. Ś. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, uznając, że skarga ta jest niedopuszczalna.