Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący domagali się zwolnienia od kosztów sądowych.
Przedstawiając swój stan rodzinny podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.
Objaśniając stan swojego majątku uwidocznili, że należy do nich dom jednorodzinny o powierzchni 50 m2 oraz nieruchomość rolna o areale 1,55 ha. Nie mają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wysokość miesięcznych dochodów swego gospodarstwa oszacowali na 2.295 zł wyjaśniając, iż na kwotę tą składają się ich emerytury wraz z dodatkami pielęgnacyjnymi.
Uzasadniając swoje starania wskazali, że ponoszą opłaty medialne, wydatki na leki i 100% odpłatność za usługi pomocnicze w weekendy i święta ponoszą. Powołują się na podeszły wiek i niepełnosprawność. Podnoszą, że borykają się z długami prywatnymi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
W myśl z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skoro zaś organy obu instancji w podstawie prawnej swych decyzji powoływały się na przepisy ustawy o pomocy społecznej a nadto przedmiot niniejszej sprawy odnosi się do kwestii ponoszenia odpłatności za usługi opiekuńcze i sprawę opatrzono symbolem "6322" (zarządzenie z 29 października 2009 r.) oznacza to, że skarżący z mocy prawa są zwolnieni od obowiązku uiszczania opłat sądowych i ponoszenia wydatków (art. 239 pkt. 1 lit. b ppsa w związku z art. 241 ppsa).
W konsekwencji wniosek skarżących należało uznać za bezprzedmiotowy i w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.