Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Celnej nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego Syndyka masy upadłości A Sp. z o.o. w K. w podatku akcyzowym za kwiecień 2003 r w kwocie 103.702,00 zł.
Oprócz przedmiotowej decyzji skarżący otrzymał siedem innych za okres od stycznia do sierpnia 2003 r. na łączną kwotę prawie miliona złotych.
Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania podnosząc, że decyzja ta została – jego zdaniem - wydana z naruszeniem przepisów prawa, co stanowi uzasadnienie do wstrzymania jej wykonania. Wpisanie na listę tak znacznej wierzytelności wiązałoby się ze znacznymi trudnościami, zwłaszcza że Spółka znajduje się w stanie upadłości, ograniczając środki na wypłatę wynagrodzeń pracowniczych i spłatę bieżących zobowiązań.
Skarżący wskazał również na złą kondycję finansową Spółki przedkładając na te okoliczność bilans, sprawozdanie GUC F-01/I-01 o przychodach, kosztach i wyniku finansowym oraz o nakładach na środki trwałe za okres pierwszego kwartału 2009 r.Za 2008 r skarżący poniósł stratę w wysokości ponad 3 mln zł, a w pierwszym kwartale 2009 r – strata ze sprzedaży wyniosła 753.000 zł, a z działalności gospodarczej – 545.00 zł.
W ocenie skarżącego, wykonanie decyzji może wywołać wiele negatywnych skutków społecznych, a w interesie społeczeństwa leży, aby podatnik kontynuował działalność gospodarczą.
Skarżący podniósł, że zachodzi istotne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Forma zapłaty zobowiązania - czy nastąpi bezpośrednio, czy też zostanie wpisana na listę wierzytelności – w ocenie skarżącego - nie ma dla Spółki żadnego znaczenia, bowiem realnie zwiększa wysokość jej długu, który musi uwzględnić w swojej dalszej działalności. Odzwierciedleniem tego jest wzrost pozycji na liście wierzytelności i ich wysokości. Zobowiązania Spółki ulegną znacznemu powiększeniu, co negatywnie wpłynie na jej sytuację rynkową oraz sytuacje jej wierzycieli.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5).
Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wiarygodny i dostateczny faktu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Skarżący jest spółką w upadłości, a przepisy prawa upadłościowego służą prawnej regulacji uniwersalnej egzekucji w przypadku niewypłacalności przedsiębiorców, a ze względu na ekonomiczne, społeczne i prawne skutki postępowanie upadłościowe prowadzone jest w interesie publicznym oraz ogółu wierzycieli.
Z dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, że jej zła kondycja finansowa trwa co najmniej od 2005 roku, co skutkowało ogłoszeniem upadłości. Potwierdzają to opinie biegłych rewidentów dołączone do sprawozdań finansowych za 2005 i 2006 r., z których wynika, iż Zgromadzenie Wspólników powinno powziąć uchwałę dotyczącą dalszego istnienia spółki, bowiem generuje ona jedynie straty. Z tych zatem względów należy uznać, iż trudności płatnicze skarżącego nie mają charakteru przejściowego i pomoc w postaci wstrzymania wykonania decyzji nie umożliwi wywiązywania się spółki w przyszłości z zaległych zobowiązań podatkowych.
Ponadto, jak wynika z art. 146 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz.535 ze zm.), postępowanie egzekucyjne (zarówno sądowe, jak i administracyjne) umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości, a w czasie postępowania upadłościowego niedopuszczalne jest wszczęcie postępowań egzekucyjnych z masy upadłości przeciwko upadłemu. Orzeczenie zasądzające świadczenie od upadłego wydane po ogłoszeniu upadłości podlega wykonaniu według przepisów ustawy.
W niniejszej sprawie zobowiązanie podatkowe określone decyzją organu pierwszej instancji z mocy w/w przepisów nie jest egzekwowalne, a zatem odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie wpłynie na pogorszenie się sytuacji finansowej skarżącego.
Powstałe zobowiązanie podatkowe powiększyło w konsekwencji jedynie wierzytelność zgłoszoną Syndykowi przez Dyrektora Izby Celnej. Błędnym jest zatem przekonanie skarżącego wyrażone w uzasadnieniu wniosku, iż "odmowa wstrzymania wykonania decyzji podatkowych, a w konsekwencji konieczność zapłaty kwot, na które one opiewają spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w wyniku utraty płynności finansowej przez Spółkę."
W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.