Uzasadnienie
Dnia [...] sierpnia 2004r. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę " na postępowanie administracyjne Wydziału Geodezji Miasta ".
Wezwany o uzupełnienie braków skargi, skarżący wyjaśnił, że jej przedmiotem jest pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2004r. Nr [...], które jego zdaniem stanowi decyzję, stwierdzającą że wobec występującego sporu granicznego i rozbieżności między działkami Nr [...] i [...] obr. [...], ustalenie granicy prawnej może się odbyć jedynie w ustępowaniu o rozgraniczeniu nieruchomości na wniosek i koszt właścicieli nieruchomości". W uzasadnieniu skargi, skarżący jako jeden ze współwłaścicieli działki ewid. Nr [...] zabudowanej garażami, opisał chronologię realizacji budowy garaży i nabycia uprawnień do działki [...] o pow. 246 m2, która w następstwie modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie i powierzchnię, na działkę ewid. [...] o pow. 201 m. Zdaniem skarżącego zmiany te są następstwem błędów popełnionych przez organy prowadzące ewidencję. Opisując starania o zwiększenie powierzchni działki wskazano, że podczas zleconego przez Prezydenta Miasta uprawnionemu geodecie wznowienia znaków granicznych działki [...] stwierdzono protokołem z dnia: [...].2003r. niezgodność granicy tej działki z działką sąsiednią Nr [...], a skarżący odmówił podpisania tego protokołu, gdyż odmówiono mu wydania jego kopii.
Według protokołu prawidłowa granica między działkami przebiegać miałaby "nie po ścianie garaży lecz w dalszej odległości". Skarżący nie zgadza się w wyrażonym w treści pisma Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2004r. stanowiskiem, a domaga się " rozpatrzenia sprawy błędnego ustalenia granicy między działkami [...] i [...], która winna przebiegać zgodnie z pomiarami wykonanymi przez uprawnionego geodetę powołanego przez Prezydenta Miasta i przywrócenia wielkości działki zgodnie z pomiarami".
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że wszczęte w trybie art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne postępowanie o wznowienie znaków granicznych działki Nr [...] obrębu [...] zostało zakończone, a materiały z tego postępowania przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za Nr [...] w dniu [...] sierpnia 2003r. W postępowaniu o wznowienie znaków granicznych stwierdzono niezgodność granicy [...] i [...] z mapą ewidencji, a właściciel działki sąsiedniej nie wyrażał zgody na zmianę konfiguracji działek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z przepisem art. 3§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Katalog zatem aktów administracji publicznej, w których zachodzi właściwość sądów administracyjnych jest określony przepisem art. 3 § 2 pkt. 1-8 ustawy i przepisu § 3 tego artykułu.
Skarżący wezwany o uzupełnienie braków skargi sprecyzował, że przedmiotem skargi nie jest zarzut bezczynności Prezydenta Miasta, a zatem bezczynność w podjęciu aktu określonego punktem 1-4 art. 3 § 2, lecz " decyzja" Prezydenta Miasta, za którą uważa pismo z dnia [...] stycznia 2004r.
Z przedstawionych akt administracyjnych wynika, iż skierowane do skarżącego pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2004r. [...], stanowiło odpowiedź, na wniesioną przez skarżącego skargę z dnia [...] grudnia 2003r.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2003r. skarżący dziękując Prezydentowi Miasta za spowodowanie postępowania o wznowienie znaków granicznych, które ujawniło, że granica winna mieć inny przebieg oraz opisując bezskuteczne próby polubownego ustalenia granicy z sąsiadem, wyrażał nadzieję, że protokół z czynności wznowienia granic wystarczy do " załatwienia" sprawy, zarazem skarżył się na nieudostępnienie kserokopii protokołu z czynności wznowienia znaków oraz oczekiwał interwencji Prezydenta " by Wydział Geodezji dokonał wpisów w KW [...] zgodnych z prawdą i pomiarami geodezyjnymi".
W piśmie Prezydenta Miasta, z kolei zawarta jest informacja o przyczynach nieudostępnienia kopii protokołu granicznego, oraz wskazanie właściwego trybu postępowania rozgraniczeniowego, wobec sporu co do przebiegu granic działki [...] i [...], a także wyjaśnienie co do przypadków, w których postępowanie o rozgraniczenie może być wszczęte z urzędu.
Istotę decyzji administracyjnej stanowi załatwienie indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej przez władcze rozstrzygnięcie właściwego organu. Podstawą do wydania decyzji rozstrzygającej określonego rodzaju sprawę musi stanowić przepis prawa materialnego (wyjątkowo przepis proceduralny np. art. 149 § 3 czy 151 kpa). O tym czy pismo, pomimo nieposiadania formy przewidzianej art. 107 § 1 k.p.a., ma charakter decyzji decyduje okoliczność czy zawiera ono minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji.
Do takich elementów należy wskazanie organów administracji państwowej wydającej akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy, wskazujące podstawy prawne oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.
Minimum elementów decyzji wyjaśniło ukształtowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, / wyrok NSA z dnia 1981.07.20 SA 1163/81, OSP 1982/9/169/.
W świetle powyższego zaskarżone pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2004r., nie ma charakteru decyzji, gdyż nie rozstrzyga ona w sposób władczy, o przebiegu granic między działkami [...] i [...]. Pismo to jak wynika wprost z jego treści stanowi informację, o właściwym - zdaniem Prezydenta - trybie postępowania w sprawie o zasięg prawa własności. Spór bowiem co do przebiegu granic jest sporem o zasięg prawa własności.
Przepisy rozdziału 6 (art. 29 i in.)ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne / t.j. Dz. U. z 2000 Nr 100, poz. 1086 z późn. zm. / regulują dwa rodzaje postępowań:
postępowanie w sprawie rozgraniczenia i postępowanie w sprawie wznowienia znaków granicznych.
Postępowanie rozgraniczeniowe- na etapie administracyjnym - kończy się decyzją (art. 33 ust. 1, 34 ust. 2) lub ugodą (art. 31 ust. 4) mającą moc ugody sądowej. Przesłankę tego postępowania stanowi spór co do przebiegu granic, a więc spór co do elementów służących ustaleniu ich przebiegu w postaci położenia punktów granicznych determinujących linie graniczne.
Organem właściwym do wydania decyzji jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) mimo, iż czynności geodezyjne wykonuje właściwy geodeta.
Natomiast organem właściwym do przeprowadzenia postępowania o wznowienie znaków granicznych nie jest w świetle art. 39 ust. 2 właściwy wójt (burmistrz, prezydent miasta) lecz podmiot prowadzący działalność gospodarczą lub inne jednostki, o których mowa o art. 11 tej ustawy, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac.
Z czynności wznowienia znaków granicznych sporządza się protokół (39 ust. 4), a zatem także i wtedy, gdy do wznowienia nie dojdzie wobec sporu co do położenia znaków. Postępowanie w sprawie wznowienia znaków granicznych, nie kończy się zatem decyzją lub postanowieniem organu administracji, lecz protokołem.
Wznowienie znaków w tym trybie jest możliwe tyko przy braku sporu co do ich i położenia.
Jeżeli w toku wznowienia znaków nie ma sporu co do ich położenia i znaki zostają wznowione, to przebieg granicy wynikający ze znaków wznowionych w punktach granicznych, utrwalony w protokole, stanowi przedmiotowy składnik ewidencji gruntów i budynków.
Spór co do przebiegu granic może być rozstrzygnięty w postępowaniu, którego przedmiotem jest rozgraniczenie nieruchomości. Powierzchnia nieruchomości (działki) jest tylko funkcją przebiegu jej granic, a nie odwrotnie.
Z tych względów zaskarżone pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] stycznia 2004r. nie jest decyzją administracyjną, lecz informacją udzieloną w trybie przepisów działu VIII kpa (art. 221 i...kpa)- skargi i wnioski. Udzielona w tym trybie skarżącemu informacja nie przydaje pismu, także charakteru aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie ustala (odmawia ustalenia), nie stwierdza (odmawia stwierdzenia) nie potwierdza (odmawia potwierdzenia) uprawnień lub obowiązków skarżącego określonych przepisami prawa.
Treść pisma i sam fakt jego sporządzenia nie jest warunkiem realizacji przez skarżącego uprawnienia do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, czy też warunkiem do wystąpienia z wnioskiem do organu prowadzącego ewidencję gruntów o wprowadzenie w ewidencji określonych zmian, gdyż uprawnienia te wynikają wprost z przepisów ustawy, Prawo geodezyjne i kartograficzne, a w zakresie żądania zmian ewidencji z przepisów rozporządzenia, Ministra Rozwoju.Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz. U. Nr 38, poz. 4547.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z pózn. zm./ Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Informacja organu administracji publicznej o trybie postępowania właściwym dla rozstrzygnięcia sporu granicznego, nie ma charakteru decyzji lub aktu albo czynności w rozumieniu art. 3 § 2 ust. 1 pkt. 1 i 4 powołanej stawy, w których sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skarg.
Z tych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji.