Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 lipca 2005 r znak [...], po rozpatrzeniu odwołania T.H., B. S., E. S., M.D., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005r znak [...], którą orzeczono o odmowie wznowienia postępowania w sprawie, zakończonej decyzją ostateczną Wójta Gminy [...] z dnia [...] 1992 r znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów przez zmianę w obrębie [...] konfiguracji działek [...] o pow. 0.19 ha i [...] o pow. 0,05 ha obj. [...], na działkę [...] o pow. 0,24 ha obj. [...], oraz działki [...] o pow. 0,47 ha obj. KW 6477 E, na działkę 124/3 o pow. 0.47 ha obj. KW 6477 E. W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego powołano przepisy art.138 § 1,, ust. 1 ‘’ kpa oraz art.7,, b ‘’ ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2000 r Nr 100, poz. 1089 z późn. zm.).
Uzasadniając swoją decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] 1992 r znak [...] Wójt Gminy [...], z powołaniem na stosowne porozumienie zawarte z Kierownikiem Urzędu Rejonowego w sprawie prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej, orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów wsi [...] przez zmianę konfiguracji i oznaczenia działek; [...] o pow. 0.19 ha i [...] o pow. 0,005 ha na działkę [...] o pow. 0,24 ha oraz działki [...] o pow. 0,47 ha na działkę [...] o pow. 0,47 ha.
Z uzasadnienia decyzji wynikało, że A. K. jako właścicielka działki [...] zwróciła się o,, zatwierdzenie pomiaru stanu faktycznego działek [...], [...] i [...] ‘’. Decyzję skierowano do A. K. i M. D., a z dniem [...]. 1992 r stwierdzono jej ostateczność.
Dnia [...] 2004r T. H., B. S. oraz M. D., złożyli do Starosty Powiatowego we [...] pismo potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z [...]. 1992 r, oparty na zarzucie nieuczestniczenia strony, bez własnej winy w tym postępowaniu. Składający wniosek podnosili, ze są spadkobiercami zmarłej jeszcze w 1983 r M. D.; M.D. jej mężem, a pozostałe odwołujące się - córkami i nie brali udziału w tym postępowaniu. Wnosząc o uchylenie tej decyzji, wnioskodawcy wnosili także o,, unieważnienie ‘’ operatu pomiarowego,, pomiaru stanu faktycznego do uzgodnienia treści ksiąg wieczystych ze stanem ewidencyjnym ‘’ przyjętego do zasobu w dniu [...]. 2004 r za Nr [...].
Ponownie rozpatrując podanie o wznowienie Starosta Powiatowy w [...] decyzją z dnia [...] 2005r z powołaniem na przepisy art. 149 § 3, 145 § 1 pkt 4 i 148 § 1 i 2 kpa, odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...].1992 r. Oceniajac okoliczności faktyczne przytoczone w piśmie z dnia [...] 2004 r Starosta przyjął, że żądanie wznowienia oparte jest na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa w postaci nie brania przez stronę bez swej winy udziału w postępowaniu..Wskazano na przepis art.148 § 2 kpa, w myśl którego termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia,w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem Starosty podanie z dnia [...] 2004 r (data wpływu) zostało złożone po upływie terminu jednego miesiąca od dowiedzenia się przez wnioskodawców o decyzji, co uzasadnia odmowę żądania wznowienia postępowania na podstawie art.149 § 3 kpa.
Uzasadniając swoje stanowisko Starosta wskazał, że w podaniu wnioskodawcy stwierdzili, że o decyzji dowiedzieli się,, podczas rozprawy sądowej o uzgodnieniu treści ksiąg wieczystych (......) w 2003 r.’’ Organ stwierdził, że weryfikując to oświadczenie (przy ponownym rozpatrzeniu sprawy), zbadał akta w/w postępowania sądowego i ustalił, że; [...] 2003 r M. D. złożył wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej [...] działki [...], powstałej właśnie,, w wyniku podziału dokonanego decyzją, której dotyczy wniosek o wznowienie ‘’ a do wniosku dołączona była mapa uzupełniająca stanowiąca załącznik do wspomnianej decyzji, a zatem, że M. D. wiedział o decyzji najpóźniej w dniu złożenia wniosku. Ustalił dalej organ I instancji, że uczestnikiem postępowania wieczystoksięgowego, były pozostałe wnioskodawczynie, które o wydaniu decyzji dowiedziały się najpóźniej w dniu otrzymania zawiadomienia o dokonanej zmianie wpisu w księdze wieczystej.: T. H. w dniu [...]. 2003, B. S. w dniu [...]. 2003 r, a E. S.w dniu [...]. 2003 r.
W odwołaniu od tej decyzji (według organu II instancji wniesionym także przez M. D.), podnoszono (powtarzając twierdzenie z odwołania od poprzedniej decyzji Starosty z dnia [...] 2005 r), że o zmianie konfiguracji działek a w konsekwencji o pozbawieniu dojazdu od drogi publicznej do swoich działek, wnioskodawcy dowiedzieli się w dniu [...] 2004 r na rozprawie sądowej o uzgodnienie treści ksiąg wieczystych. Podnosili, że w [...] 2003 r otrzymali zawiadomienie z ksiąg wieczystych o wpisaniu ich jako współwłaścicieli z tytułu spadkobrania po M.D., a z zawiadomienia nie wynikało, że działki zmieniły konfigurację.
Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, przyjął za,, bezsporne ‘’ ustalenie, że wnioskodawcy dowiedzieli się o wydaniu decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania, w terminach przyjętych przez organ I instancji, a zatem, że podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wniesiono po upływie 1 miesiąca od dowiedzenia się o decyzji z [...] 1992 r, a zatem, że odmowa wznowienia postępowania była uzasadniona.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję złożyli T.a H., B. S., E.S. i M. D. z wnioskiem,, o uchylenie w całości decyzji Wójta Gminy [...] oraz operatu – mapa uzupełniająca działek [...] i [...] oraz [...] zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1, 2 4 i 7 kpa.’’
Uzasadniając skargę, skarżący podnieśli, że pismem z dnia [...] 2004 r,, wnosili o uchylenie w całości ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].1992 r, czyli o stwierdzenie nieważności w/w decyzji ‘’. Wskazując na przepis art. 156 §1 pkt 1, 2, 4 kpa skarżący podnosili, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa i skierowana do osoby nie będącej stroną postępowania, natomiast urzędnicy zmienili sami treść żądania,, z wniosku o uchylenie decyzji czy stwierdzenie jej nieważności ‘’. na wniosek o wznowienie postępowania oparty na art. 145 kpa, o co nie wnosili.
Podnosili, że Starosta ich wniosek z dnia [...]. 2004 r przekazał Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezji i Kartografii, który postanowieniem z [...] 2005 r, przekazał go Staroście jako wniosek o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Podtrzymując ustalenia faktyczne stanowiące podstawę decyzji, nawiązując do zarzutów skargi wskazano, że wniosek z dnia [...] 2005 r zawierał żądanie uchylenia decyzji Wójta Gminy [...], a więc rozstrzygnięcia właściwego w postępowaniu o wznowienie a nie o stwierdzenie nieważności decyzji, oraz, że podstawę faktyczną stanowił brak udziału w postępowaniu zakończonym ostatecznie tą decyzją, a zatem przesłanka uzasadniająca uznania pisma za podanie o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej Kontrola ta stosownie do przepisu art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2020 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Sprawując tę kontrolę, w myśl przepisu art.134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w podniesionych zarzutach.
Utrzymując zaskarżoną decyzją z dnia 15 lipca 2005 r w mocy decyzję organu I instancji, odmawiającą wznowienia postępowania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ulokował przedmiot sprawy, w jednym z trybów tzw. postępowań nadzwyczajnych, t.j. w postępowaniu wznowieniowym.
W związku z podniesionymi zarzutami skargi, iż wnioskiem z dnia [...] 2004 r, skarżący domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]. 1992 r, a nie wnosili o wznowienie postępowania przede wszystkim należało dokonać oceny, czy zakwalifikowanie przedmiotu sprawy na podstawie wniosku z dnia [...] 2004 r jako żądanie wznowienia postępowania było prawidłowe.
Kontrola akt postępowania administracyjnego potwierdza prawidłowość stanowiska przyjętego przez organy administracji, co do zakwalifikowania pisma z dnia [...] 2004 r jako podania o wznowienie postępowania.
Należy tu wyjaśnić, że zarówno postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jak i postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, należą do tzw. trybów nadzwyczajnych.Oba postępowania różnią się jednak między sobą w sposób istotny, zarówno co do właściwości organów do rozpoznania takich spraw, jak i podstaw stwierdzenia nieważności (art. 156 § 1, 145 a § 1 kpa).Charakterystyczne jest właśnie, że istota postępowania o stwierdzenie nieważności (art. 156 in. k.p.a), sprowadza się do stwierdzenia nieważności decyzji i to tylko w przypadku, gdy zaistnieje co najmniej jedna z wyczerpująco wymienionych przesłanek nieważności w art. 156 § 1 pkt 1-7. Skutkiem stwierdzenia nieważności jest wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, a więc doprowadzenie do takiego stanu, jakby decyzja taka w ogóle była wydana. Zupełnie inne są, również wyczerpująco wymienione, podstawy wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną.
Następstwem wznowienia postępowania, po ponownym rozpoznaniu sprawy, może być tylko odmowa uchylenia dotychczasowej decyzji lub jej uchylenie i wydanie nowej decyzji o istocie sprawy, względnie gdy decyzji uchylić nie można na skutek okoliczności wymienionych w art. 146 kpa, stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 151 § 1 i 2 k.p.a.). Stwierdzenie nieważności decyzji w postępowaniu o wznowienie nie jest dopuszczalne.
W świetle zatem podniesionych w piśmie z dnia [...] 2004 r okoliczności, że właścicielka działek [...] i [...] M. D. zmarła jeszcze w 1983 r i nie mogła brać udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...].1992 r, a następcy prawni po niej - składający pismo nie brali udziału w postępowaniu, oraz w świetle objętego żądaniem wniosku o uchylenie decyzji Wójta Gminy [...] z [...].1992 r istniała pełna podstawa do potraktowania tego pisma jako podania o wznowienie postępowania w rozumieniu art.148 § 1 kpa.Podanie to wniesione było także do organu właściwego do wznowienia t.j. Starosty Powiatowego we [...]
Zgodnie bowiem z art. 150 § 1 kpa organem właściwym w przedmiocie wznowienia lub odmowy wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję, w ostatniej instancji. Decyzja, której dotyczyło żądanie wznowienia byłą wydana przez Wójta Gminy [...] i nie była przedmiotem postępowania odwoławczego. Decyzja ta była wydana pod rządem obowiązującej od 1 lipca 1989 r ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. obecnie Dz. U. z 2005 r Nr 240, poz. 2027). W myśl art. 22 ust.1 tej ustawy ewidencję gruntów i budynków prowadziły początkowo terenowe organy administracji rządowej stopnia podstawowego (m.in. w 1992 r Kierownicy urzędów rejonowych), a od [...] 1999 r starostowie. Organy te w drodze stosownych porozumień mogły powierzać organom gmin (m.in. wójtom) prowadzenie ewidencji gruntów i budynków i wydawanie decyzji o tych sprawach. Na podstawie takiego porozumienia w 1992 r decyzję wydał Wójt Gminy [...]
W 2004r organem właściwym w I instancji do wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu był Starosta Powiatu i ten organ był adresatem podania skarżących z dnia [...] 2004 r (Organem właściwym do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jest organ wyższego stopnia, a tylko gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ - art. 157 § 1 kpa.).
Uznanie zatem pisma skarżących z dnia 17 grudnia 2004 r jako podania o wznowienie postępowania, na podstawie przesłanki określonej w art.145 § 1 pkt 4 kpa - w postaci niebrania udziału w postępowaniu przez stronę bez własnej winy znajduje oparcie w materiale sprawy i nie narusza prawa.
Wszelkie zatem zarzuty skargi, dotyczące rozpatrzenia sprawy w niewłaściwym trybie i przy mylnej ocenie przedmiotu żądania są nietrafne. Trzeba wskazać, że w odwołaniu od wydanej po raz pierwszy w dniu [...] 2005 r decyzji Starosty odmawiającej wznowienia, jak i w odwołaniu od decyzji z dnia [...] 2005r, skarżący nie podnosili niewłaściwej oceny przedmiotu ich żądania, natomiast kwestionowali przyjęte przez organ przesłanki odmowy wznowienia takiego postępowania
Operat pomiarowy – mapa uzupełniająca jest dokumentem geodezyjno- kartograficznym, a nie decyzją.Żądanie zatem,, unieważnienia ‘’ takiego dokumentu jest bezprzedmiotowe i nie mogło rzutować na kwalifikację żądania dotyczącego ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z [...]. 1992 r.
Dostrzeżone przez Sąd z urzędu uchybienia w załatwianiu sprawy wymagają przybliżenia istoty postępowania o wznowienie.
Jak wyżej wskazano wznowienie postępowania jako instytucja procesowa stwarza prawną możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej już zakończonej decyzją ostateczną.Wznowienie postępowania, w następstwie, którego dochodzi do rozstrzygnięcia sprawy już raz rozpatrzonej co do istoty stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 16 § 1 kpa zasady trwałości decyzji administracyjnych.
Przewidziana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego procedura mająca doprowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy w następstwie wznowienia postępowania ma dwa etapy. Zgodnie z art. 149 § 1 kpa wznowienie postępowania (a właściwie wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania) zakończonego decyzją ostateczną następuje w drodze postanowienia. Natomiast odmowa wznowienia postępowania (a w istocie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia), stosownie do przepisu art.149 § 3 kpa następuje w drodze decyzji. Oba rodzaje wskazanych rozstrzygnięć tj. wznowienie postępowania na podstawie art.149 §1 kpa lub odmowa wznowienia postępowania na podstawie art.149 § 3 kpa właściwie są dla etapu (fazy) pierwszego,w którym organ właściwy (tj. zgodnie z art. 150 § 1 kpa - zastrzeżeniem § 2 i 3 - w zasadzie organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji), bada czy istnieją przedmiotowe i podmiotowe przesłanki do wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia.
Złożenie przez stronę żądania wznowienia postępowania (a w istocie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia), rodzi obowiązek organu wydania opartego na przepisie art.149 § 1 kpa postanowienia o wznowieniu postępowania wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe lub przedmiotowe do wydania opartej na przepisie art.149 § 3 kpa decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.Decyzja natomiast odmawiająca wznowienia postępowania w istocie odmawia wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia, a więc odmawia badania merytorycznego czy zaszła przewidziana kpa podstawa wznowienia, oraz odmawia postępowania co do istoty sprawy. Taki charakter ma zaskarżona decyzja.
Zgodnie z art. 147 kpa wznowienie postępowania, następuje z urzędu lub na wniosek strony, przy czym wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa (oraz w art. 145 a - co sprawy nie dotyczy), następuje tylko na żądanie strony.
Stosownie do przepisu art.145 § 1 kpa przedmiotem wznowienia może być tylko postępowanie zakończone decyzją ostateczną, a więc taką, od której w myśl art.16 § 1 nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji.
Badanie zatem czy istnieją podmiotowe i przedmiotowe przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art.149 § 1 kpa obejmuje ustalenie, czy podanie o wznowienie dotyczy sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną, czy żądanie wznowienia oparte jest na wyczerpująco wymienionych w ustawie (w art. 145 § 1 lub 145 a kpa) podstawach wznowienia, oraz w przypadku złożonego wniosku przez stronę o wznowienie postępowania, czy został złożony z zachowaniem terminów określonych art.148 § 1 i 2 kpa (oraz ewentualnie - art.145 a § 2 kpa).
Organy nie kwestionują, ze skarżący jako wskazani postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział Zamiejscowy we [...] z dnia [...] 2003 r (sygn. [...]) spadkobiercy zmarłej dnia [...] 1983 r M. D. mają przymiot stron, które powinny brać udział w postępowaniu zakończonym decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...]1992 r.
Podstawę żądania wznowienia postępowania jak trafnie przyjęły organy stanowi wymieniony w art. 145 § 1 pkt 4 kpa brak udziału strony bez własnej winy w postępowaniu. Zgodnie z art. 148 § 2 w zw. z § 1 miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyjaśnione już zostało, iż powyższy termin biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji w jakikolwiek sposób i z jakiegokolwiek źródła (por. np. wyroki NSA z 2000.01.06 I SA 855/99, Lex nr 54136 czy z dnia 2006.03.10 II OSK 622/05 - Wokanda 2006(7-8/72).
Odmowa zatem wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 z powodu wniesienia podania o wznowienie po upływie terminu przewidzianego art.148 § 2 kpa, musi być oparta na poczynieniu ustaleń, znajdujących odzwierciedlenie w materiale dowodowym sprawy, co do daty dowiedzenia się o treści rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 1992 r, w odniesieniu do każdego ze skarżących oddzielnie. W wypadku, gdyby którykolwiek ze skarżących złożył podanie z zachowaniem terminu z art. 148 § 2 kpa, należy wznowić postępowanie (a właściwie wszcząć postępowanie w sprawie wznowienia) na podstawie art. 149 § 1 kpa, (postanowieniem), odmawiając (decyzją) pozostałym wnioskodawcom wznowienia na ich wniosek. W takiej sytuacji stają się oni jednak (o ile mają przymiot stron), uczestnikami postępowania prowadzonego trybie art. 149 § 2 kpa a więc co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
W tym zakresie przyjęte przez organy obu instancji ustalania naruszają przewidziane art. 7, 77 kpa zasady obligujące do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy, przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, przewidzianą art.80 kpa regułę, że ocena czy dana okoliczność została udokumentowana może być dokonana tylko na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a wreszcie przewidziany art. 107 § 3 kpa wymóg wskazania w uzasadnieniu decyzji, dowodów stanowiących podstawę poczynionych ustaleń.Narusza tę zasadę odwoływanie się do dowodów, których akta sprawy nie zawierają. Powyższe uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na płaszczyźnie ustaleń, czy i który ze skarżących zachował względnie nie zachował terminu z art. 148 § 2 kpa.
Pomijając, że brak zachowania chronologii dokumentów w prowadzeniu akt postępowania administracyjnego (np. złożone na k. 28 (20 ?) - odwołanie, poprzedzające decyzję, której dotyczy - k.62, czy podwójna numeracja), utrudnia samym organom czynienie ustaleń, stwierdzić należy, iż ustalenie organu I instancji, że weryfikując oświadczenie o powzięciu wiadomości o decyzji już w 2003 r, zbadał akta postępowania sądowego o uzgodnienie księgi wieczystej nie znajduje oparcia w jakimkolwiek dokumencie w aktach sprawy.
W szczególności nie ma nawet notatki wskazującej na sygnaturę akt sprawy, jej przedmiot, datę badania akt, osobę, która to uczyniła a wreszcie na konkretny dokument dający podstawę do ustalenia konkretnej daty (roku, okresu) powzięcia wiadomości. Ustalenia takie bezkrytycznie przyjął za własne organ odwoławczy.
Pominięty został całkowicie znajdujący się w aktach sprawy (k.37) odpis wniosku skarżącej T. H. z dnia [...] 2004 r reprezentowanej przez radcę prawnego, skierowanego do Wójta Gminy [...] o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa postępowania zakończonego decyzję Wójta Gminy [...] z [...].1992 r.Wniosek ten wg. jego treści, skierowany był w odpisie do sprawy [...] Sądu Rejonowego we [...]. W swym I- szym odwołaniu (k.24) skarżący twierdzili, że wiadomość o decyzji powzięli [...]. 2004 r na rozprawie o uzgodnienie treści ksiąg wieczystych.Nie zostało więc ustalone, kiedy postępowanie w tej sprawie wszczęto, a w szczególności czy toczyło się już w 2003 r i do jakiej sygnatury.
Organ odwoławczy, przyjmując, iż dokonane ustalenie w jakich datach skarżący dowiedzieli się o decyzji ma charakter,, bezsporny ‘’ w świetle ustaleń organu I instancji odwołujących się do akt księgi wieczystej [...], naruszył zasady oceny materiału.Dokonane ustalenia nie znajdują potwierdzenia w treści zawiadomienia Sądu wieczystoksięgowego z dnia [...]. 2003 r (k.26/18), z którego wynika tylko w odniesieniu do działki [...] z KW [...], zmiana podmiotowa – wpis spadkobierców po M. D..
Ustalenie decyzji, że do wniosku o wpis dołączona była mapa uzupełniająca stanowiąca załącznik do decyzji - również nie jest poparte jakimkolwiek dokumentem czy zeznaniem w aktach.
Należy też wskazać, że decyzja Wójta z [...].1992 r nie nawiązuje w swej treści ani w uzasadnieniu do jakiejkolwiek mapy dającej się zidentyfikować, a z,, mapy uzupełniającej ‘’ z 1505.1992 (k.16) wynika tylko, iż miała stanowić załącznik do decyzji.Jako załącznik do decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].1992 r geodeta E. M.sporządził dnia [...]. 2004 r mapę uzupełniającą przyjętą do zasobu [...] 2004 r (k.1 akt).
W świetle powyższego ustalone daty otrzymania zawiadomień przez skarżącą T. H., B. S. i E. S. o wpisie ich do księgi wieczystej, nie dowodzą same przez się, iż w dacie tej wiedziały o treści tej decyzji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I –szym sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Wobec treści rozstrzygnięć zawartych o uchylonych decyzjach, brak było podstaw do stosowania przepisu art.152 w/w ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu poniesionego wpisu na rzecz skarżącej B. S., orzeczono na podstawie art. 199, 200, 2005 i 209 powołanej ustawy.