Postanowienie WSA w Krakowie z 23 października 2018 r., III SA/Kr 1069/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 sierpnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia NSA Krystyna Kutzner przewodniczący

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 sierpnia 2018 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 22 maja 2018 r. nr [...] orzekającej o przyznaniu M. K. – dalej skarżąca, świadczenia pieniężnego w formie zasiłku okresowego od dnia 1 maja 2018 r. do dnia 31 maja 2018 r. w kwocie [...] zł.

Pismem z dnia 4 września 2018 r. skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję domagając się jej uchylenia. W niniejszej skardze zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie uzasadniła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższych przepisów wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA w Warszawie z 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie może być wstrzymana, bowiem została już przez organ wykonana. Jak wynika z pkt 2 decyzji organu I instancji, decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Ponadto w treści skargi skarżąca wskazała, że otrzymana kwota [...] zł wystarczyła wyłącznie na lekarstwa dla dzieci. Tym samym należy stwierdzić, że materialnoprawne skutki wynikające z powyższej decyzji zmaterializowały się i ewentualne ich odwrócenie będzie możliwe jedynie w sytuacji, gdy sąd uwzględni skargę. Wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona sądowa w postaci wstrzymania decyzji administracyjnej jest możliwa tylko i wyłącznie w stosunku do przyszłych zdarzeń niosących ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wynikających bezpośrednio z wykonania tej decyzji.

Dodatkowo wskazać należy, że w postanowieniu z dnia 1 marca 2011r., sygn. akt I OSK 289/11, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Wstrzymanie wykonania decyzji opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania".

Na koniec podkreślić należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przez sąd w zaskarżonym akcie wady w postaci naruszenia prawa. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.