Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2013r.
Decyzją z dnia [...] 2011r. Nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny wstrzymał działalność zaplecza żywieniowego w obiekcie pod nazwą "A" w S, którego właścicielem był P. K., do czasu usunięcia uchybień sanitarno-technicznych stwarzających zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.
Postanowieniem z dnia [...] 2012r. Nr [...] znak: [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny nałożył na P. K. - "A" w S grzywnę w wysokości 10.000 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego w decyzji z dnia [...] 2011r. Nr [...] oraz opłatę egzekucyjną w wysokości 68 zł.
Po rozpatrzeniu zażalenia P. K. - "A", postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2012r. Nr [...] znak: [...].
W dniu 4 lipca 2012r. do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wpłynęła skarga P. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2012r. Nr [...] znak: [...]. Skarżący wniósł o zmianę w/w postanowienia, nie uzasadniając jednak w żaden sposób tego żądania.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga P. K. prowadzącego działalność gospodarczą "A" na postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 kwietnia 2012r. Nr [...] znak: [...], czyli skarga na postanowienie organu I instancji.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie,, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei zgodnie z § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego jest postanowieniem wydanym w I instancji. Zgodnie z art. 122 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r. poz. 1015 z późn. zm.), na postanowienie o nałożeniu grzywny zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Skarżący został o tym prawidłowo pouczony przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego i skorzystał z tego prawa. Jego zażalenie zostało rozpatrzone przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012r. Nr [...]. Postanowienie to zawierało pouczenie, iż przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mimo to skarżący wniósł skargę nie na to postanowienie, lecz na postanowienie organu I instancji.
Wobec powyższego złożenie niniejszej skargi do Sądu nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowo-administracyjnym, gdyż sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności postanowienia organu I instancji.
Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – jak w pkt I postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – jak w pkt II postanowienia.