Uzasadnienie
W dniu 9 lipca 2012 r. A. S., działająca jako pełnomocnik w imieniu swojego syna T. M., złożyła skargę na decyzję Wojewody z dnia 15 czerwca 2012 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] 2012 r., znak [...] o anulowaniu czynności materialno-technicznej polegającej na zarejestrowaniu w dniu 1 sierpnia 2005 r. pobytu stałego T. M. w budynku przy ulicy G w miejscowości B. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2012 r. A. S. została wezwana, m.in. do nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego
- - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 sierpnia 2013 r., zatem termin na jego wykonanie mijał w dniu 20 sierpnia 2013 r. W wyznaczonym terminie A. S. nie wykonała nałożonego na nią obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi.
Na złożony przez A. S. w dniu 13 września 2013 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1073/12 ustanowił dla skarżącego T. M. adwokata, którym Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w piśmie z dnia 21 lutego 2013 r. adw. W. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).
W sprawie bezspornym jest, że skarga wniesiona została z brakiem formalnym, którego skarżąca – mimo wezwania – nie uzupełniła w terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd jest zobligowany odrzucić skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny,"(...) stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem" (postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11).
Powyższej konkluzji nie może zmienić fakt, iż skarżący reprezentowany był przez pełnomocnika, który nie świadczy zawodowo pomocy prawnej. Z samej istoty przedstawicielstwa, którego formą jest pełnomocnictwo, wynika, że czynności prawne materialne i procesowe dokonywane są w imieniu innej osoby i z bezpośrednim skutkiem prawnym dla niej. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela (pełnomocnika) i w zakresie jego umocowania powoduje powstanie praw lub obowiązków bezpośrednio po stronie reprezentowanego. Tym samym, wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu określonych czynności procesowych, odnoszą skutek prawny wobec mocodawcy.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 sierpnia 2013 r.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.